Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Κώστας Δόξας

Βιογραφικό
Γεννήθηκα στην Αθήνα, στον Χολαργό, στις 6 Οκτωβρίου 1979. Από μικρό παιδί μου άρεσε πολύ η μουσική κι έτσι οι γονείς μου αποφάσισαν να μάθουμε κιθάρα, εγώ και ο αδελφός μου. Ο ΄Ακης συνέχισε τις σπουδές του στην....

κιθάρα, αλλά εγώ σταμάτησα νωρίς, μιάς και δεν είχα την απαραίτητη υπομονή. Στην ίδια σχολή κιθάρας (του Δημήτρη Τυπάλδου), που παράλληλα ήταν και παιδική χορωδία, έκανα τα πρώτα μου "τραγουδιστικά" βήματα και μπόρεσα να καλλιεργήσω το αυτί μου, καθώς αυτά που τραγουδούσαμε ήταν πολύ δύσκολα για εκείνη την ηλικία (8 - 9 χρόνων).
Τραγουδήσαμε στην Πορτογαλία, όπου πήραμε και το πρώτο βραβείο σε Διεθνές φεστιβάλ τραγουδιού της Unicef, τραγουδήσαμε στο Ηρώδειο (τον "Ζορμπά", με μαέστρο τον Μίκη Θεοδωράκη), τραγουδήσαμε το "΄Αξιον εστί" στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά και κάθε τόσο δίναμε συναυλίες σε μεγάλα θέατρα. ΄Ολα αυτά μου έδωσαν μεγάλες εμπειρίες και πολλά μουσικά εφόδια που με βοηθούν πάρα πολύ σήμερα.
Μετά την χορωδία, είχα ένα μουσικό κενό και ασχολήθηκα με το ποδόσφαιρο, παίζοντας σε τοπική ομάδα του Μοσχάτου, όπου και κατοικώ.
Την τελευταία χρονιά που έπαιζα ποδόσφαιρο, παράλληλα άρχισα να δουλεύω, τραγουδώντας τα βράδυα κι έτσι έπρεπε να διαλέξω: ποδόσφαιρο ή τραγούδι ; Αρχικά, δεν ήθελα να τραγουδήσω, για να πω την αλήθεια, αλλά οι δικοί μου πίστευαν ότι έχω μία κλίση στον τομέα αυτόν.
Κι όταν λοιπόν ο αδελφός μου δεν μπόρεσε να τραγουδήσει σε κάποια εμφάνισή του, πήγα εγώ στην θέση του. ΄Ετσι ξεκίνησαν όλα. Τελικά επέλεξα τραγούδι κι έτσι "μπήκα" στον χορό από πολύ μικρός. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η δουλειά, πρώτον γιατί έχει να κάνει με την μουσική και δεύτερον γιατί μου αρέσει το ξενύχτι. Θυμάμαι, χαρακτηριστικά, μικρός που αντάλαζα με τον πατέρα μου λίγες ώρες ησυχίας για να με πάρει μαζί του το βράδυ.
"Οταν ήμουν μικρός, δεν ήμουν και πολύ ήσυχο παιδάκι. ΄Εκανα χοντρές γκάφες: κρυβόμουν σε ντουλάπες και οι γονείς μου καλούσαν την αστυνομία. Θυμάμαι επίσης ότι έβαφα το σπίτι μαύρο, έσπαζα ποτήρια, κατέβαζα τζαμαρίες, όποτε έβλεπα αυτοκίνητο έπεφτα πάνω του, όποτε έβλεπα γριές στον δρόμο έπεφτα πάνω τους με το ποδήλατο και άλλα πολλά που δεν τα θυμάμαι πιά.
Η πρώτη μου δουλειά, επαγγελματικά, ήταν στην Λέρο, το Πάσχα του 1995, ενώ η πρώτη μου δουλειά στην Αθήνα ήταν στο Ρεξ, τον Χειμώνα του 1996 - 1997 με τον Νότη Σφακιανάκη.
Δουλεύω από τα 15 μου χρόνια. Θυμάμαι την πρώτη μου "οντισιόν", για το ρεξ, που τραγουδούσα και τρέμανε τα χέρια μου, ήταν τρομερά δύσκολη "οντισιόν", καμμία σχέση με τις υπόλοιπες που ακολούθησαν. ΄
Εχω δουλέψει σε όλα σχεδόν τα μεγάλα μαγαζιά της Αθήνας, με πάρα πολλούς τραγουδιστές (Τόλη Βοσκόπουλο, Νότη Σφακιανάκη, Αντώνη Ρέμο, Γιώργο Μαζωνάκη, Νατάσα Θεοδωρίδου, Δέσποινα Βανδή, Έλενα Παπαρίζου, Λάμπη Λιβιεράτο, ΄Αγγελο και Στέλιο Διονυσίου, Σταμάτη Γονίδη, Λευτέρη Πανταζή, Στέλιο Ρόκκο, Νίκο Κουρκούλη, ΄Αντζυ Σαμίου, Τριαντάφυλλο...) και άλλους.
kostas.doxas
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου