National chocolate ice cream day - Εθνική Ημέρα Παγωτού Σοκολάτας

National chocolate ice cream day - Εθνική Ημέρα Παγωτού Σοκολάτας

Για να γιορτάσετε την Εθνική Ημέρα Παγωτού Σοκολάτας στις 7 Ιουνίου, το μόνο που χρειάζεστε είναι να φάτε παγωτό σοκολάτας.
Το παγωτό σοκολάτας είναι η δεύτερη πιο κοινή γεύση, ξεπερνώντας μόνο τη βανίλια.
Το παγωτό με σοκολάτα έχει υπάρξει πάνω από εκατό χρόνια και είναι δημοφιλές στις Ηνωμένες Πολιτείες από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Η σκόνη κακάο αναμειγνύεται με αυγά, κρέμα γάλακτος, βανίλια και ζάχαρη για να κάνει το παγωτό σοκολάτας.
Η σκόνη κακάο είναι αυτό που δίνει στο παγωτό ένα καφέ χρώμα.

Συνταγή παγωτό σοκολάτα για να το φτιάξετε μόνοι σας ΕΔΩ - ΕΔΩ - ΕΔΩ

Παγωτό: συνταγές ΕΔΩ
Συνέχεια...
Παγκόσμια ημέρα επιζώντων του καρκίνου - Cancer Survivors Day

Παγκόσμια ημέρα επιζώντων του καρκίνου - Cancer Survivors Day

Κάθε χρόνο η πρώτη Κυριακή του Ιουνίου, γιορτάζεται σ όλο τον κόσμο ως η Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων του Καρκίνου.
Η ημέρα αυτή ξεκίνησε ως ετήσια εθνική εορτή στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Στη συνέχεια διαδόθηκε σ' όλο τον κόσμο, με τη συμμετοχή και άλλων χωρών, ως μια γιορτή της Ζωής. 28.000.000 επιζώντες του καρκίνου σ’ όλο τον κόσμο, γιορτάζουν αυτή τη μέρα τη δική τους νίκη στη ζωή… Οι συμμετέχοντες σ’ αυτές τις συμβολικές εκδηλώσεις, θέλουν να δείξουν στο ευρύ κοινό ότι η ζωή συνεχίζεται μετά την διάγνωση του καρκίνου, που μπορεί να είναι πιο παραγωγική και δημιουργική.

Στόχος της παγκόσμιας ημέρας είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού σε σχέση με τον καρκίνο, η απομυθοποίηση του ως θανατηφόρο νόσο και τέλος να είναι μια πηγή έμπνευσης, ελπίδας, αισιοδοξίας, στάση ζωής, δύναμης για όσους ανθρώπους εμπλέκονται με τον καρκίνο. Η παγκόσμια ημέρα δεν απευθύνεται μόνο στους ασθενείς, αλλά και στο οικείο περιβάλλον, στους επαγγελματίες υγείας, στους ειδικούς ψυχικής υγείας, αλλά και στο ευρύ κοινό που δεν εμπλέκεται με τον καρκίνο.
Τι είναι ο καρκίνος;
Ο καρκίνος είναι μια ομάδα ασθενειών που χαρακτηρίζεται από ανεξέλεγκτο -χωρίς προγραμματισμό- πολλαπλασιασμό και διασπορά ανώμαλων κυττάρων του οργανισμού, που ήταν φυσιολογικά, μέχρι τη στιγμή της έναρξης της διαδικασίας καρκινογένεσης. Τα παθολογικά κύτταρα, δεν υπακούουν στους νόμους ελέγχου, ανάπτυξης και θανάτου που ρυθμίζουν τη ζωή των φυσιολογικών κυττάρων του οργανισμού.
Ο καρκίνος δεν είναι μία μόνο νόσος, ούτε έχει μία μόνο αιτία. Υπάρχουν πάνω από 200 διαφορετικές μορφές καρκίνου, η κάθε μια από τις οποίες απαιτεί θεραπεία σχεδιασμένη ειδικά για τους ασθενείς με αυτόν τον τύπο καρκίνου.
Κάθε κύτταρο στο σώμα έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε καρκινικό κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες. Σε ένα φυσιολογικό κύτταρο, μια σειρά μηχανισμών που εκτελούνται με ακρίβεια και με συγκεκριμένη αλληλοδιαδοχή, υπαγορεύουν την ταχύτητα και το συντονισμό στην ανάπτυξη, διαίρεση και νέκρωση των κυττάρων. Κάποιες φορές όμως, ο κυτταρικός κύκλος μπορεί να στρεβλώσει. Εξωτερικοί παράγοντες, όπως τα καρκινογόνα, οι τοξίνες και οι υπεριώδεις ακτίνες, μπορεί να βλάψουν το DNA του κυττάρου, πυροδοτώντας την απώλεια των μηχανισμών ελέγχου που υπαγορεύουν πότε και πόσο γρήγορα θα διαιρούνται και/ή θα νεκρώνονται τα κύτταρα. Η κληρονομικότητα μπορεί να παίξει ρόλο σε κάποιες μορφές καρκίνου, ειδικά όταν συνδυάζεται με αυτούς τους εξωτερικούς παράγοντες. Φυσιολογικά, όταν κάτι πάει λάθος, το κύτταρο με τη βλάβη, είτε την επιδιορθώνει ή νεκρώνεται, μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται απόπτωση (φυσιολογική σειρά γεγονότων εντός του κυττάρου που οδηγούν στο θάνατο του).
Όταν η μετάλλαξη αφορά στο DNA κάποιας πρωτεΐνης υπεύθυνης για τους εσωτερικούς μηχανισμούς ελέγχου, η αποτυχία λειτουργίας της μπορεί να διαταράξει τις ακριβείς και ρυθμισμένες οδούς μεταγωγής σημάτων του φυσιολογικού κυττάρου. Το αποτέλεσμα είναι ένα κύτταρο που πολλαπλασιάζεται ξανά και ξανά χωρίς έλεγχο. Σε κάποιες μορφές κυττάρων, η αναγνώριση των μεταλλαγμένων κυττάρων και η καταστροφή τους από το ανοσοποιητικό σύστημα σταματούν τον πολλαπλασιασμό τους. Για τα κύτταρα όμως που διαφεύγουν, ξαφνικά το κύτταρο γίνεται δύο, κατόπιν τέσσερα, μετά οκτώ και ούτω καθεξής. Χωρίς κάποιο σήμα που θα σταματήσει την ανάπτυξη και διαίρεση τους, προοδευτικά δισεκατομμύρια από αντίγραφα του αρχικού κυττάρου που παρουσίασε τη βλάβη συσσωρεύονται για να σχηματίσουν μία μάζα καρκινωματώδους ιστού, που ονομάζεται όγκος. Δεν χαρακτηρίζονται, ωστόσο, όλοι οι καρκίνοι από την ανάπτυξη μάζας. Οι αιματολογικοί καρκίνοι, όπως η λευχαιμία και το πλασματοκυτταρικό μυέλωμα, αφορούν το αίμα και τα αιμοποιητικά όργανα.

Καλοήθεις ή κακοήθεις όγκοι
Οι όγκοι μπορεί να είναι καλοήθεις (μη-καρκινικοί) ή κακοήθεις (καρκινικοί). Οι καλοήθεις όγκοι δεν διασπείρονται σε άλλα σημεία του σώματος, αλλά μπορούν να συνεχίσουν να αναπτύσσονται στο αρχικό σημείο.
Δεν υπάρχει πραγματικά πλήρως «καλοήθης» όγκος, επειδή τόσο οι καλοήθεις όσο και οι κακοήθεις μπορούν να πιέσουν τα γειτονικά όργανα ή αιμοφόρα αγγεία, προκαλώντας βλάβη. Οι κακοήθεις όγκοι μπορούν να εισβάλουν σε ιστούς και να δώσουν μεταστάσεις (διασπορά) πέρα από το αρχικό σημείο. Το σημείο, από το οποίο εκκινεί ο όγκος αρχικά, λέγεται πρωτοπαθής καρκίνος και το σημείο, στο οποίο ο όγκος μεταναστεύει και αναπτύσσει νέα μάζα ή επιπλέον μάζες, ονομάζεται μετάσταση.
Εάν δεν θεραπευθούν, οι καρκίνοι μπορούν τελικά να προκαλέσουν το θάνατο. Ο καρκίνος αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτου στις ανεπτυγμένες χώρες μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Η επιβίωση των ασθενών με καρκίνο έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Πολλοί καρκίνοι θεραπεύονται, ειδικά εάν η θεραπεία αρχίσει νωρίς!

Προτάσεις για τη βελτίωση ποιότητας ζωής των επιζώντων καρκίνου
Είναι γεγονός ότι η αύξηση της νοσηρότητας από διάφορες μορφές καρκίνου, ή έγκαιρη διάγνωση, η θεραπεία με νέες βελτιωμένες μεθόδους και φάρμακα, η αύξηση του προσδοκίμου ορίου ηλικίας, και η δημογραφική γήρανση συντελούν στην αύξηση αυτής της πολυπληθούς πληθυσμιακής ομάδας που ονομάζεται επιζώντες από τον καρκίνο.
Η υγεία των ατόμων αυτών μπορεί να έχει περισσότερο ή λιγότερο αποκατασταθεί, μπορεί να θεωρούνται αποθεραπευμένοι ή ακόμα και σε ύφεση, μπορεί να μην έχουν θεραπευτεί τελείως και να αντιμετωπίζουν τον καρκίνο τους ως μια χρόνια ασθένεια, αλλά δεν παύει να είναι μια «ευαίσθητη» από άποψη υγείας ομάδα πληθυσμού, που απαιτεί τακτικούς περιοδικούς επανελέγχους.
Η μακρόχρονη ιατρική παρακολούθηση της υγείας του ασθενή με καρκίνο μετά το τέλος της θεραπείας και κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας είναι απαραίτητη, όχι μόνο για την έγκαιρη διάγνωση τυχόν επανεμφάνισης της νόσου, αλλά και την διάγνωση εμφάνισης παρενεργειών της ογκολογικής θεραπείας, αφού συχνά διαπιστώνεται ότι οι ασθενείς παρουσιάζουν μετά από πάροδο ετών, δεύτερους ή τρίτους κακοήθεις όγκους, γενετικές ανωμαλίες. κ.ά. Παρενέργειες όπως μυοκαρδιοπάθειες, χρόνιες πνευμονοπάθειες, μειωμένη νεφρική λειτουργία, ανεπάρκειες της νοητικής και ενδοκρινούς λειτουργίας, ακράτεια, σεξουαλικά προβλήματα, κωλοστομίες, νεφροστομίες και τραχειοτομίες, είναι καταστάσεις που επιδεινώνουν την ποιότητα ζωής και αυξάνουν την νοσηρότητα.
Εκτός των ανωτέρω, οι επιζώντες καρκίνου καλούνται να αντιμετωπίσουν και τις αρνητικές ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις της νόσου που εκδηλώνονται με τον φόβο της επανεμφάνισης της νόσου, την χαμηλή αυτοεκτίμηση, το άγχος και την κατάθλιψη, αλλά και τις διακρίσεις στο χώρο εργασίας και των ασφαλιστικών εταιρειών.
Σε διάφορα Ιατρικά Συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό έχουν συζητηθεί εκτεταμένα οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιζώντες καρκίνου (παρενέργειες των θεραπειών, ψυχοκοινωνική στήριξη από την οικογένεια, τους επαγγελματίες υγείας, το κοινωνικό περιβάλλον, τις οργανώσεις ασθενών, οι προκλήσεις για τους φορείς υγειονομικής περίθαλψης, τα κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιζώντες, η ψυχο-κοινωνική τους αποκατάσταση, οι σχέσεις τους με τον θεράποντα ιατρό κατά την αποθεραπεία / ύφεση της νόσου, ο επανα-αυτοπροσδιορισμός μετά τη διάγνωση και τη θεραπεία κλπ) και έχουν εκπονηθεί μελέτες που καταλήγουν στους παρακάτω βασικούς στόχους:
Είναι αναγκαίο να υπάρχει ευαισθητοποίηση του κοινού για τα ιατρικά, τα λειτουργικά και τα ψυχο-κοινωνικά αποτελέσματα του καρκίνου και της θεραπείας του.
Είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί η παροχή ποιοτικής περίθαλψης των επιζώντων καρκίνου και να καθοριστούν οι στρατηγικές για το σκοπό αυτό.
Είναι αναγκαίο να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των επιζώντων καρκίνου με πολιτικές που εξασφαλίζουν την πρόσβαση σε ψυχο-κοινωνικές υπηρεσίες, πρακτικές ίσων ευκαιριών στην απασχόληση και την κοινωνική ασφάλιση.

Τονίζεται επίσης η ανάγκη ενημέρωσης των ασθενών πριν την έναρξη της θεραπείας για τις τυχόν άμεσες και μακροχρόνιες παρενέργειες, για την ανάγκη ιατρικής παρακολούθησης τους για αυτές και αναφοράς τυχόν συμπτωμάτων. Μόνιμες παρενέργειες επιφέρουν οι ογκολογικές θεραπείες όπως η χειρουργική αφαίρεση όγκου, η ακτινοθεραπεία, η χημειοθεραπεία και η ορμονοθεραπεία.

Ως αποτέλεσμα έχουν προταθεί τα παρακάτω με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των επιζώντων καρκίνου:

Η ευαισθητοποίηση και παρουσίαση των αναγκών των επιζώντων καρκίνου στους φορείς υγείας, στους παροχείς ιατρικής περίθαλψης και στις οργανώσεις ασθενών.
Ο σχεδιασμός προγράμματος παρακαλούθησης υγείας επιζώντων
Η ανάπτυξη πρωτοκόλλων κλινικής πρακτικής
Η επένδυση σε έρευνα, με σκοπό την κατανόηση των αιτιών του καρκίνου αλλά και αποτελεσματικότερων μορφών θεραπείας
Η αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν τα συστήματα παροχής υπηρεσιών υγείας
Η αντιμετώπιση των προβλημάτων σχετικά με την απασχόληση των επιζώντων

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι - Σύλλογοι Ασθενών - Μη Κερδοσκοπικές Οργανώσεις
Καρκίνος (Η πύλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Δημόσια Υγεία)
Cancer (MedlinePlus)
European Cancer Observatory
Υγεία και Κοινωνικά Δίκτυα (epatientGR)
Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία.
Η ζωή Νικά τον Καρκίνο - Εθνική Αντικαρκινική Εκστρατεία.
ΑγκαλιάΖΩ : Όμιλος Εθελοντών Κατά του Καρκίνου.
ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ – Κοινωφελής μη Κερδοσκοπική Οργάνωση Φίλων του Καρκίνου.
Φλόγα, Σύλλογος γονιών παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια.
KΕΦΙ – Σύλλογος Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων Ιατρών.
ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ – Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού.
Η ΕΛΠΙΔΑ -Σύλλογος Φίλων Παιδιών με Καρκίνο
"Η ΠΙΣΤΗ" - Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Νεοπλασματικές Παθήσεις
Η ΛΑΜΨΗ - Σύλλογος Γονέων Παιδιών πασχόντων από κακοήθη νοσήματα – Β. Ελλάδας
Ίδρυμα Δράσης Κατά του Καρκίνου του Μαστού
Συνέχεια...
O μαρτυρικός θάνατος του οπλαρχηγού Τέλλου Άγρα 1880-1907

O μαρτυρικός θάνατος του οπλαρχηγού Τέλλου Άγρα 1880-1907

Γέννηση: 17 Φεβρουαρίου 1880, Ναύπλιο
Απεβίωσε: 7 Ιουνίου 1907, Άγρας
O μαρτυρικός θάνατος του οπλαρχηγού Τέλλου Άγρα στις 7 Ιουνίου 1907
Στα μέσα Ιουνίου 1907 η Ελλάδα θρηνούσε την απώλεια του Τέλλου Άγρα. Ήταν μόλις 26 ετών, καταγόταν από τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας, το πραγματικό του όνομα ήταν Σαραντέλος (Σαράντης) Άγρας και ήταν γνωστός σε όλη την επικράτεια για τον ηρωισμό του.
Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων, ο ανθυπολοχαγός Άγρας τέθηκε εθελοντικά επικεφαλής (καπετάνιος) σε ένα από τα αντάρτικα Σώματα που αγωνίστηκαν στη Μακεδονία εναντίον των Βούλγαρων κομιτατζήδων.

Τον Νοέμβριο 1906, τραυματισμένος σε μία από τις μάχες, νοσηλεύεται στη Θεσσαλονίκη, για να επανέλθει γρήγορα στη Νάουσα και να διευθύνει τον αγώνα. Τον Απρίλιο 1907 μεταξύ των Βουλγάρων που έδειχναν μεταμέλεια ήταν και ο βοεβόδας Ζλατάν, ο οποίος συναντήθηκε αρκετές φορές με τον Άγρα και συζητούσε την προσχώρησή του στην ελληνική πλευρά.
Μια νέα συνάντηση συμφωνήθηκε για τις 3 Ιουνίου 1907. Ο Άγρας πήγε με πέντε δικούς του. Αφού συνέφαγαν και συζήτησαν, οι άνανδροι κομιτατζήδες συνέλαβαν τους έξι, άφησαν τους τέσσερις να φύγουν κρατώντας τον οπλαρχηγό και τον συνοδό του Αντώνη Μίγγα. Τους διαπόμπευσαν, δεμένους και ξυπόλητους, ως δήθεν αιχμαλώτους, για να αναπτερώσουν το ηθικό των τρομοκρατημένων κομιτατζήδων.

Τη νύχτα στης 7ης Ιουνίου τους απαγχόνισαν, αλλά τα αποτελέσματα ήταν αντίθετα από εκείνα που προσδοκούσαν οι κομιτατζήδες. Η προδοσία φανάτισε τους Έλληνες αντάρτες και ο αγώνας συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ένταση και περισσότερες επιτυχίες.
Σε ανάμνηση του θανάτου των δύο αγωνιστών, το χωριό Τέχοβο μετονομάστηκε αργότερα σε Καρυδιά (το δέντρο όπου απαγχονίστηκαν), ενώ το χωριό Βλόδοβο, όπου ενταφιάστηκαν έξω από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, είναι ο σημερινός 'Αγρας.

Η δράση και ο μαρτυρικός θάνατος του καπετάν Άγρα ενέπνευσαν στην Πηνελόπη Δέλτα το γνωστό μυθιστόρημά της "Στα μυστικά του Βάλτου".

Το ονοματεπώνυμό του χρησιμοποίησε ως φιλολογικό ψευδώνυμο ο ποιητής και κριτικός Ευάγγελος Ιωάννου.
Ελευθέριος Σκιαδάς
Συνέχεια...
Χένρυ Μίλλερ - Henry Miller 1891-1980

Χένρυ Μίλλερ - Henry Miller 1891-1980

(26 Δεκεμβρίου 1891 - 7 Ιουνίου 1980)
Το 1960, ο συγγραφές Karl Shapiro δημοσιεύει ένα δοκίμιο, στο οποίο χαρακτήριζε τον Χένρι Μίλερ ως τον «μεγαλύτερο εν ζωή συγγραφέα», προκαλώντας μικτές αντιδράσεις, δεδομένου ότι το έργο του απείχε σημαντικά από το οικείο συγγραφικό ύφος της εποχής.
Ο ιδιοφυής Αμερικανός συγγραφέας Χένρι Μίλερ ήρθε στη ζωή στις 26 Δεκεμβρίου του 1891 στη Νέα Υόρκη και από τη δημοσίευση του πρώτου του έργου το 1934 στο Παρίσι, του περίφημου «Τροπικού του Καρκίνου», αποτέλεσε αντικείμενο αντιπαράθεσης. Οι αντικρουόμενες αντιδράσεις που προκάλεσε το έργο του Μίλερ οφείλονται σε σημαντικό βαθμό στην ειλικρινή και παραστατική περιγραφή των ερωτικών περιπτύξεων.
Σε κάποιο βαθμό, το παραπάνω εξηγείται από το γεγονός ότι την περίοδο ακμής του Μίλερ, το σεξ αποτελούσε θέμα ταμπού στην αγγλόφωνη λογοτεχνία και η συνειδητή του επιλογή να προκαλέσει γύρω από αυτό το θέμα συνέβαλλε σημαντικά στην καθιέρωση του μύθου του. Η εμμονή με την οπτική αυτή στα έργα του Μίλερ, ωστόσο, επισκιάζει το γεγονός ότι η σεξουαλική απελευθέρωση που υποστηρίζει αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αναζήτησης της προσωπικής, κοινωνικής και καλλιτεχνικής ελευθερίας.
Με τα μυθιστορήματά του Τροπικός του Καρκίνου (1934) Τροπικός του Αιγόκερω (1939) και Μαύρη Άνοιξη (1936), ο Μίλερ εγκαινιάζει ένα νέο συγγραφικό ύφος – εν μέρει αυτοβιογραφικό, εν μέρει φιλοσοφικό και αφηγηματικό. Στην δική του αντίληψη, η ανθρώπινη φυλή είχε φτάσει σε ένα σημείο όπου δεν ζούσε στην πραγματικότητα, απλώς υπήρχε, μπερδεύοντας τις σκέψεις της και τους φόβους της με την πραγματικότητα.
Όσο για την τέχνη, κάποτε τη σημαντικότερη μορφή έκφρασης της ανθρώπινης ύπαρξης, είχε μετατραπεί σε διακοσμητικό στοιχείο με στόχο την απόκρυψη και ανακούφιση της επικής ανθρώπινης αποτυχίας.
Στον Τροπικό του Καρκίνου γράφει: «Ένα χρόνο πριν, 6 μήνες πριν, σκεφτόμουν ότι ήμουν καλλιτέχνης. Δεν το σκέφτομαι πλέον. Είμαι. Ο, τι αποτελούσε λογοτεχνία δεν υπάρχει για μένα. Δεν υπάρχουν άλλα βιβλία για να γραφτούν, δόξα το Θεό».
Τα θέματα που απασχολούν τον Μίλερ στα βιβλία του περιλάμβαναν από απολύτως ευκρινείς στοχασμούς για ορισμένες από τις πιο βαθιές πτυχές της ζωής μέχρι και φόρους τιμής προς τους αγαπημένους συγγραφείς του - μεταξύ αυτών οι Dostoevsky, Hamsun, Balzac, Blaise Cendrars, and DH Lawrence - καθώς και άσεμνες ιστορίες.
Παρότι το μεγαλείο του συγγραφέα θεωρείται αδιαμφισβήτητο, από λογοτεχνικής πλευράς εκτιμάται ότι οι προσπάθειες του Μίλερ να ξεφύγει από την ξεχωριστή μίξη αφήγησης της πραγματικότητας και της φαντασίας σε πρώτο πρόσωπο σε πιο παραδοσιακές μορφές όπως το δοκίμιο, είναι σε κάποιο βαθμό μη ικανοποιητικές.
Ο ίδιος κατηγορήθηκε επίσης για σεξισμό και αντισημιτισμό. Παρά την κριτική που δέχτηκε στην εποχή του και δεδομένων των αξιών που θεωρούνταν ως επικρατούσες τότε, συγγραφείς όπως ο Lawrence Durrell και η Erica Jong τον έχουν χαρακτηρίσει ως ένα φως που σε καθοδηγεί.
Το τίμημα που πλήρωσε όμως ο ίδιος για την υποστήριξη της καλλιτεχνικής και προσωπικής του ελευθερίας ήταν δεκαετίες ολόκληρες φτώχειας, απαγόρευση πολλών βιβλίων του (Ο «Τροπικός του Καρκίνου» και ο «Τροπικός του Αιγόκερω» ήταν ανέκδοτα στην Αμερική μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '60), αλλά και μια εχθρική αντιμετώπιση στην πατρίδα του, η οποία σε κάποιο βαθμό επικρατεί μέχρι και σήμερα.
Ο Χένρι Μίλερ έφυγε από τη ζωή στις 7 Ιουνίου του 1980 στο Λος Άντζελες, όπου και έζησε τα τελευταία περίπου 20 χρόνια της ζωής του.
Συνέχεια...
Dorothy Parker 1893-1967

Dorothy Parker 1893-1967

Η Ντόροθι Πάρκερ (Dorothy Parker, 22 Αυγούστου 1893 - 7 Ιουνίου 1967) ήταν Αμερικανίδα ποιήτρια, διηγηματογράφος, κριτικός και σατιρικός, περισσότερο γνωστή για τα πνευματώδη ευφυολογήματά της σχετικά με τις αστικές ιδιορρυθμίες του 20ού αιώνα.
Συνέχεια...
Alan Turing / Άλαν Τούρινγκ 1912-1954

Alan Turing / Άλαν Τούρινγκ 1912-1954

Ο Άλαν Μάθισον Τούρινγκ (Alan Matheson Turing, 23 Ιουνίου, 1912 - 7 Ιουνίου, 1954) ήταν Bρετανός μαθηματικός, καθηγητής της λογικής, κρυπτογράφος και θεωρείται συχνά πατέρας της επιστήμης των υπολογιστών. Με τη δοκιμή Τούρινγκ, είχε μια σημαντική και χαρακτηριστική συμβολή στη συζήτηση σχετικά με τη τεχνητή νοημοσύνη:
εάν είναι δυνατό να ειπωθεί ότι μια μηχανή γνωρίζει και μπορεί να σκεφτεί. Παρείχε μία επίσημη έννοια του αλγορίθμου και των υπολογίσιμων αριθμών με τη μηχανή Τούρινγκ, διατυπώνοντας την ευρέως αποδεκτή έκδοση "Τούρινγκ" με την διατριβή του για την καθολική μηχανή Τούρινγκ, δηλαδή ότι οποιοδήποτε πρακτικό πρότυπο υπολογισμού έχει είτε ένα ισότιμο είτε ένα υποσύνολο των ικανοτήτων μιας μηχανής Τούρινγκ.
Οι συνεισφορές του Τούρινγκ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ δημόσια κατά τη διάρκεια της ζωής του επειδή η εργασία του ήταν απόρρητη. Στο Μπλέτσλεϊ Παρκ (Bletchley Park), κέντρο της Βρετανικής Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας, ήταν το κεντρικό πρόσωπο στην αποκρυπτογράφηση των γερμανικών κωδικών, όντας ο προϊστάμενος της ομάδας 8. Η ομάδα αυτήν ήταν που επιφορτίστηκε με την αποκωδικοποίηση της Γερμανικής κρυπτογραφικής συσκευής Enigma.
Μετά από τον πόλεμο, σχεδίασε έναν από τους πρώτους ηλεκτρονικούς προγραμματίσιμους ψηφιακούς υπολογιστές στο εθνικό φυσικό εργαστήριο, όπως λεγόταν, και κατασκεύασε και μια άλλη μηχανή, στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Το Bραβείο Τούρινγκ δημιουργήθηκε προς τιμή του.
Παιδική ηλικία και εφηβεία
Ο Τούρινγκ γεννήθηκε το 1912 στο Πάντιγκτον (Paddington) του Λονδίνου. Ο πατέρας του, Τζούλιους Μάθισον Τούρινγκ, ήταν μέλος της ινδικής δημόσιας υπηρεσίας. Ο Τζούλιους και η σύζυγος του Έθελ Στόνι (Ethel Stoney), θέλησαν να μεγαλώσουν τον Άλαν στη Μεγάλη Βρετανία, έτσι επέστρεψαν στο Πάντιγκτον. Η υπηρεσία του πατέρα του ήταν όμως ακόμα ενεργή και κατά τη διάρκεια των ετών της παιδικής ηλικίας του Άλαν Τούρινγκ οι γονείς του ταξίδεψαν μεταξύ του Γκίλντφορντ της Αγγλίας και της Ινδίας, αφήνοντας τους δύο γιους τους να μένουν με φίλους στην Αγγλία, προκειμένου να μην διακινδυνεύσει η υγεία τους στις βρετανικές αποικίες. Πολύ νωρίς, ο Τούρινγκ παρουσίασε τα σημάδια της μεγαλοφυΐας του, που επρόκειτο να επιδείξει και αργότερα. Λέγεται ότι διδάχθηκε να διαβάζει σε τρεις εβδομάδες και παρουσίαζε μεγάλη οικειότητα με τους αριθμούς και τους γρίφους.
Οι γονείς του τον έγραψαν στο St. Michael, ένα ημερήσιο σχολείο, όταν ήταν έξι ετών. Η διευθύντρια αναγνώρισε τη μεγαλοφυΐα του εξ αρχής, όπως και πολλοί από τους εκπαιδευτικούς του. Το 1926, σε ηλικία 14 ετών, πήγε στο σχολείο Sherborne στο Ντόρσετ ως εσώκλειστος. Η πρώτη ημέρα του συνέπεσε με μια γενική απεργία στην Αγγλία και έτσι οδήγησε μόνος του, πάνω από εξήντα μίλια με το ποδήλατό του από το Σαουθάμπτον μέχρι το σχολείο του, αφού σταμάτησε σε ένα πανδοχείο για να περάσει την νύχτα - ένας άθλος που αναφέρθηκε και στον τοπικό Τύπο της εποχής.
Η φυσική κλίση του Τούρινγκ προς τα μαθηματικά και την επιστήμη δεν ήταν ικανή να κερδίσει τον σεβασμό των δασκάλων του στο Sherborne, ένα διάσημο και ακριβό δημόσιο σχολείο, το οποίο έδινε περισσότερη έμφαση στους κλασσικούς. Ο διευθυντής του έγραψε στους γονείς του:
Συνέχεια...