Τι θα έκαναν τα ζώδια αν ναυαγούσαν σε ένα ερημικό νησί;

Τι θα έκαναν τα ζώδια αν ναυαγούσαν σε ένα ερημικό νησί;

Η κρουαζιέρα που είχαν πάει τα 12 ζώδια είχε απροσδόκητη κατάληξη. Μετά από μια ολονύκτια μάχη με τη θάλασσα, το επόμενο πρωί τα βρίσκει ξεβρασμένα σε μια ακτή.

Ο πρώτος που συνέρχεται είναι ο Κριός, ο οποίος κοιτάει γύρω του απορημένος και σοκαρισμένος. Του ξαναέρχεται στο μυαλό η προηγούμενη νύχτα και πετάγεται όρθιος. Τρέχει να δει, αν όλοι οι υπόλοιποι είναι καλά, φωνάζοντας τα ονόματά τους. Ουφ! Ευτυχώς. Σώθηκαν όλοι...
-«Και τώρα τι κάνουμε;» αναρωτιέται φωναχτά.
-«Μπορεί να καταλάβει κάποιος που βρισκόμαστε;» ρωτάει ο Ιχθύς.
-«Το σίγουρο είναι ότι είμαστε σε νησί» απαντά ο Δίδυμος και συνεχίζει «Το κινητό μου τα ‘παιξε. Τα δικά σας; Λειτουργεί κανένα;»
-«Έλα πες αλήθεια, μας δουλεύεις τώρα» του λέει ο Αιγόκερως με αυστηρό ύφος
-«ΟΚ! Να πάμε να ρίξουμε μια ματιά μήπως υπάρχουν ντόπιοι να μας βοηθήσουν;» συνεχίζει ο Δίδυμος
-«Περίμενε βρε παιδί μου», πετάγεται η Παρθένος, «πρέπει πρώτα να οργανωθούμε»
-«Λοιπόν να μοιραστούμε σε ομάδες», λέει ο Υδροχόος
-«Και ποιος θα είναι ο αρχηγός;» ρωτά ο Λέοντας
-«Αυτό σε μάρανε εσένα; Κανένας» απαντά ο Υδροχόος ξερά. «Όλοι στην ίδια θέση βρισκόμαστε, απλά είναι καλύτερα να χωριστούμε, παρά να πάμε όλοι μαζί»
-«Λοιπόν εγώ κι ο Δίδυμος λέω να πάμε από την μια πλευρά της ακτής να δούμε τι παίζει» προτείνει ο Τοξότης. «Ο Κριός με το Ζυγό να πάνε από την άλλη και ο Αιγόκερως με τον Καρκίνο να ανέβουν το λόφο».
-«Α, εγώ δεν πάω» λέει ο Καρκίνος, «προτιμώ να πάω με τον Ταύρο μήπως βρούμε κάτι που να τρώγεται ή κάπου να μείνουμε σε περίπτωση που δεν υπάρχει κανείς άλλος πάνω στο νησί»
-«Ναι ρε παιδιά! Τι θα κάνουμε; Πώς θα επιβιώσουμε χωρίς τροφή και νερό; Εμένα ήδη γουργουρίζει η κοιλιά» μου είπε παραπονεμένα ο Ταύρος
-«Στάματα» φώναξε ο Σκορπιός που μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχε βγάλει λέξη. «Αφού σωθήκαμε, θα επιβιώσουμε. Κατάλαβες; Λοιπόν πάω να ερευνήσω την περιοχή. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σκάσει στα καλά καθούμενα. Να είμαστε προετοιμασμένοι για τα πάντα».
-«Ούτε εγώ πάω με τον Κριό» πετάχτηκε ο Ζυγός «θα με ταράξει. Όλο στην τσίτα είναι δεν τον βλέπετε; Να έρθω μαζί σου Υδροχόε; Ή να πάω με το Δίδυμο; Εσείς τι λέτε»
-«Εντάξει παιδιά, θα πάω μόνος μου» λέει ο Αιγόκερως.
-«Και γω» πετάγεται ο Κριός «Δεν μπορώ να κάθομαι νταντεύω τα... ανήλικα. Οι υπόλοιποι τι θα κάνετε;»
-«Εγώ θα πάω να βρω πόσιμο νερό. Αν υπάρχει δηλαδή... Λέοντα, θα έρθεις μαζί μου; Να ψάξουμε και για ξύλα » λέει ο Υδροχόος .
-«Για να φτιάξουμε σχεδία;» ρωτά ο Καρκίνος
-«Όχι. Για το βράδυ... Να προσπαθήσουμε να ανάψουμε μια φωτιά. Θα μας χρειαστεί. Κάτσε πρώτα να δούμε τι θα ανακαλύψουμε και μετά βλέπουμε και τη σχεδία»
-«Εγώ θα ψάξω μήπως βρω τίποτα χρήσιμο για τον Ταύρο και τον Καρκίνο. Εσύ τι θα κάνεις Ιχθύ;» ρωτά η Παρθένος, βλέποντας ότι ακόμα είναι στον κόσμο του
-«Εγώ θα γράψω ένα μεγάλο “Βοήθεια” στην άμμο μήπως περάσει από πάνω κάποιο αεροπλάνο και το δει... Ή μήπως να το σχηματίσω με βοτσαλάκια; Μήπως θα ήταν πιο όμορφο με κοχύλια;»
Κι όλοι ξέσπασαν σε γέλια, εκτός από τον Σκορπιό που δεν έβρισκε τίποτα διασκεδαστικό στην όλη κατάσταση.
 www.astrology.gr
Συνέχεια...
Ο Φοίνικας και η Αθηνά

Ο Φοίνικας και η Αθηνά

Ως πρώτα νομίσματα του νεαρού ελληνικού κράτους, ο Καποδίστριας επέλεξε τη χρυσή "Αθηνά", τον ασημένιο "Φοίνικα", την επίσης ασημένια "Αιγίδα" και τα μισά τους.
Και, επίσης, τα χάλκινα "λεπτόν", "δεύτερον" και "πεντάριον".

Τον Μάιο του 1828, ο Αλέξανδρος Κοντόσταυλος αγόρασε στη Μάλτα εξοπλισμό κοπής νομισμάτων που ανήκε στο άλλοτε Τάγμα των Ιπποτών της Ρόδου, κατασκευής 1783 και 1797.
Τα πρώτα νομίσματα μοιράστηκαν στα μέλη της Δ΄Εθνοσυνέλευσης, στις 30 Ιουλίου 1829. Τριάμισι χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 1833, ο βασιλιάς Όθων τα κατάργησε, μόλις δέκα μέρες μετά την άφιξή του στο Ναύπλιο. Επανήλθε η δραχμή. Με το βαυαρικό θυρεό από τη μια και τον Όθωνα από την άλλη. Και δημιουργήθηκαν υποδιαιρέσεις σε λεπτά. Με κέρματα μίας δραχμής, μισής, πέντε, είκοσι κλπ.

Πέντε χρόνια μετά την έξωση του Όθωνα, στα 1867, και με βασιλιά πια τον Γεώργιο Α΄, η Ελλάδα προσχώρησε στη Λατινική Νομισματική Ένωση (Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Ελβετία) που επέβαλε τα κράτη να κόβουν χρυσά και ασημένια νομίσματα του ίδιου τίτλου και βάρους
.
 Κόπηκαν τότε χρυσά των εκατό, πενήντα, είκοσι, δέκα και πέντε δραχμών. Και ασημένια των πέντε, δύο και της μίας δραχμής, καθώς και των πενήντα και είκοσι λεπτών. Καθώς και χάλκινα των δέκα, πέντε, δύο και ενός λεπτού.

Ο Καποδίστριας είχε χρησιμοποιήσει τον Αρμένη χαράκτη Χατζή Γρηγόρη και δύο Έλληνες: Ένα δάσκαλο Γεωργίου από την Καρύταινα και τον Δημήτριο Κόντο από το Καρπενήσι.

Ο Όθων ποτέ δεν εμπιστεύτηκε Έλληνα. Τα πρώτα νομίσματα επί Γεωργίου Α΄ χαράκτηκαν από Γάλλους. Μόλις το 1910, ο Έλληνας ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης πήρε τη δουλιά. Κι αμέσως στα ελληνικά νομίσματα πρόβαλε η ελληνική αρχαιότητα. Η Θέτις και ο Αχιλλέας. Ο Γάλλος, που ανέλαβε στη συνέχεια, προτίμησε την θεά Αθηνά και την κουκουβάγια.
kbrussalis@gmai.com
Συνέχεια...
Συνταγές με σόγια

Συνταγές με σόγια

Η κλινική διαιτολόγος- διατροφολόγος κ. Κάλλια Θ. Γιαννιτσοπούλου έχει ετοιμάσει ορισμένες συνταγές με σόγια, προκειμένου έτσι να μην νιώσετε το αίσθημα της στέρησης.
Μπιφτέκια σόγιας
Υλικά για 4 μερίδες
400 γρ. σόγια για μπιφτέκια
1 αβγό [αφαιρέστε αν νηστεύετε ]
3 κλωνάρια μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 κρεμμύδι μεγάλο τριμμένο
1 και ½ φέτα ψωμί μουλιασμένο και καλά στραγγισμένο
2 κουταλιές της σούπας φρυγανιά τριμμένη
1/2 κουταλάκι του γλυκού ρίγανη
1-2 κουταλιές της σούπας αλεύρι
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι
Εκτέλεση:
Βάζουμε από το προηγούμενο βράδυ τον κιμά σόγιας σε ένα μπολ με χλιαρό νερό και το αφήνουμε εκεί όλο το βράδυ.
Την επόμενη μέρα σουρώνουμε και στύβουμε πολύ καλά τον κιμά, ώσπου να φύγουν όλα τα υγρά.
Στη συνέχεια σε ένα μπολ προσθέτουμε τον κιμά και όλα μαζί τα υλικά, εκτός από το αλεύρι.
Ζυμώνουμε πολύ καλά το μείγμα μας και έπειτα προσθέτουμε σιγά- σιγά το αλεύρι και πλάθουμε τα μπιφτέκια.
Τέλος, ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C, για 1:30 ώρα περίπου.
Κανελόνια
Υλικά για 4 άτομα
500γρ κανελόνια
180 γρ. κιμά σόγιας
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 μπολ μαϊντανό ψιλοκομμένο
2 ντομάτες τριμμένες στον τρίφτη
λίγο ελαιόλαδο για τσιγάρισμα
αλάτι
πιπέρι
πάπρικα
2 φλιτζάνια μπεσαμέλ
Υλικά για μπεσαμέλ
1/2 λίτρο γάλα
2 αυγά
3 κουταλιές της σούπας αλεύρι
2 κουταλιές της σούπας φυτικό βούτυρο ή 3 ελαιόλαδο
100 γρ. τριμμένο ένταμ ή έμενταλ
λίγο τριμμένο μοσχοκάρυδο
αλάτι
άσπρο πιπέρι
Εκτέλεση:
Αρχικά, προετοιμάζουμε την μπεσαμέλ.
Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το βούτυρο ή το ελαιόλαδο και ρίχνουμε το αλεύρι, ανακατεύοντας συνεχώς και μόλις πάρει χρώμα χαμηλώνουμε την φωτιά και ρίχνουμε σιγά σιγά το γάλα, το οποίο πρέπει να είναι χλιαρό.
Συνεχίζουμε να ανακατεύουμε μέχρι να βράσει και τελικά να πήξει η κρέμα.
Μόλις, η κρέμα είναι έτοιμη, κατεβάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και την αφήνουμε για 5 λεπτά να κρυώσει. Έπειτα, προσθέτουμε το αλάτι, το άσπρο πιπέρι, το μοσχοκάρυδο, το τυρί και τα αυγά ανακατεύοντας συνεχώς.
Συνεχίζουμε με την προετοιμασία του κιμά. Αφού έχουμε μουλιάσει και στραγγίσει τον κιμά, σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε το ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και τον κιμά.
Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι, πάπρικα και τις μισές ντομάτες, και βράζουμε για 5 λεπτά ανακατεύοντας συνεχώς.
Έπειτα, ρίχνουμε τον μαϊντανό και κατεβάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά.
Ύστερα, ανακατεύουμε μαζί το μείγμα της μπεσαμέλ και τον κιμά.
Παίρνουμε ένα ταψί και κάτω στρώνουμε λίγη από την ντομάτα κομμένη σε φέτες.
Γεμίζουμε τα κανελόνια και το μείγμα που θα περισσέψει το περιχύνουμε από πάνω.
Στη συνέχεια, ρίχνουμε και την υπόλοιπη ντομάτα και πασπαλίζουμε με το τυρί.
Τέλος, ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180Oc, για περίπου 40 λεπτά.
Γιουβαρλάκια
Υλικά για 4 άτομα
180 γρ. κιμάς σόγιας,
2 κουταλιές της σούπας αλεύρι,
80 γρ. ξερό ψωμί,
700γρ πατάτες,
1/2 κιλό καρότα,
½ φλιτζάνι ρύζι,
1 ματσάκι μαϊντανό ,
2 κρεμμύδια ,
χυμό από 2 λεμόνια,
130 γρ. ελαιόλαδο,
2 αυγά,
1κουταλιά γλυκού ρίγανη,
1 κουταλιά της σούπας βούτυρο γάλακτος,
2 κουταλιές της σούπας τριμμένο κίτρινο τυρί,
2 κουταλιές της σούπας σόγια σος
Εκτέλεση:
Σε μια κατσαρόλα βράζουμε το ρύζι . Παράλληλα σε ένα μπρίκι ζεσταίνουμε το βούτυρο.
Μουλιάζουμε και στραγγίζουμε τον κιμά.
Χτυπάμε στο μπλέντερ το ένα κρεμμύδι, το ψωμί και τον μισό μαϊντανό.
Έπειτα, τα προσθέτουμε όλα σε ένα μεγάλο μπολ και ρίχνουμε το ένα αυγό, τη ρίγανη, το αλεύρι, το τυρί, την σόγια σος, 50 γρ. ελαιόλαδο, 2 κουταλιές της σούπας από το χυμό των λεμονιών, αλάτι και πιπέρι.
Πλάθουμε τα γιουβαρλάκια μας και τα τοποθετούμε σε ένα ταψί που πριν το έχουμε λαδώσει, ψήνουμε στους 180oC για 40 λεπτά περίπου.
Παράλληλα, σε μια κατσαρόλα τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και όταν ροδίσει βάζουμε τις πατάτες και τα καρότα.
Συνεχίζουμε με το να ρίξουμε ζεστό νερό ή εάν κάποιος επιθυμεί μπορεί να προσθέσει ζωμό λαχανικών, αλατοπιπερώνουμε και σιγοβράζουμε για μισή ώρα περίπου.
Έπειτα, βάζουμε τα γιουβαρλάκια προσεκτικά μέσα στην κατσαρόλα, αφαιρώντας όμως μισό ποτήρι από τον ζωμό.
Σε ένα μπολ χτυπάμε τα υπόλοιπα αυγά, ρίχνουμε τον χυμό από τα λεμόνια και προσθέτουμε σιγά σιγά και τον ζωμό.
Τέλος, ρίχνουμε το αυγολέμονο στην κατσαρόλα, αφήνουμε το φαγητό στην φωτιά για 1 λεπτό περίπου και ύστερα την κατεβάζουμε, πριν σερβίρουμε πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Κεμπάπ σουβλάκια
Υλικά για 4 σουβλάκια
100 γρ. κεμπάπ σόγιας
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
2 κουταλιές της σούπας σόγια σος
χυμό από ένα λεμόνι η δύο ανάλογα το μέγεθος
1/2 κουταλιά του γλυκού ρίγανη
1/2 κουταλιά του γλυκού θυμάρι
1 κουταλιά της σούπας λιωμένο σκόρδο
αλάτι -πιπέρι
4 καλαμάκια για σουβλάκια
Εκτέλεση:
Αρχικά, μουλιάζουμε, στραγγίζουμε το κεμπάπ και έπειτα το περνάμε στα σουβλάκια.
Έπειτα, βάζουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά σε ένα ταψί ανακατεύουμε, βάζουμε τα σουβλάκια και τα μαρινάρουμε για 2 ώρες περίπου.
Ψήνουμε στο γκριλ, ή σε ψησταριά με κάρβουνα, μέχρι να πάρουν χρώμα και κατά την διάρκεια του ψησίματος αλείφουμε με ένα πινέλο τα σουβλάκια με την μαρινάδα τους.
Καλή σας όρεξη!

Απολαύστε, λοιπόν, τις αγαπημένες σας συνταγές, αντικαθιστώντας το κρέας με τη σόγια και επωφεληθείτε από τα πολλαπλά συστατικά.
.infokids
Συνέχεια...
Ένας λόφος γεμάτος από σταυρούς!

Ένας λόφος γεμάτος από σταυρούς!

Ο λόφος αυτός βρίσκεται 12χλμ μακρυά από την πόλη Siauliai της Λιθουανίας.
Είναι γεμάτος με εκατοντάδες χιλιάδες σταυρούς, που αντιπροσωπεύουν το χριστιανικό αίσθημα της χώρας....
Η πόλη αυτή ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα.
Τότε ξεκίνησε και η περίεργη αυτή συνήθεια, να τοποθετούνται σταυροί στο λόφο, πιθανότατα σαν σύμβολο αντίστασης των κατοίκων έναντι των κατακτητών.
Κατά τη διάρκεια των ετών που ακολούθησαν ο λόφος αποτέλεσε σημείο ειρηνικής αντίδρασης των Λιθουανών στους ξένους (Γερμανοί, Ρώσοι κ.α) καθώς οι κάτοικοι της περιοχής συνέχισαν να τοποθετούν σταυρούς.
Η παράδοση αυτή συνεχίζεται ακόμα και σήμερα τόσο από τους κατοίκους όσο και από τους περαστικούς.
Το μέγεθος και η ποικιλία των σταυρών είναι εκπληκτικά.
Υπάρχουν σταυροί που φτάνουν τα τρία μέτρα σε ύψος και άλλοι, πολύ μικρότεροι που κρέμονται από αυτούς.
Συνέχεια...
ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΝΑΡΚΟΜΑΝΗ

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΝΑΡΚΟΜΑΝΗ

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΝΑΡΚΟΜΑΝΗ.Μέσα στο παραμύθι των ναρκωτικών που ζώ , υπάρχουν κάποιες στιγμές που νιώθω φόβο , δεν κρατάει όμως πολύ στην ιδέα του επόμενου πώματος σβήνουν όλα.
Τα ξεχνάω όλα , τα σημάδια στο κορμί μου , τα στερητικά που με κάνουν και υποφέρω,
τον φίλο μου που πέθανε δίπλα μου και την υπόσχεση που έδωσα στην οικογένεια μου ότι θα προσπαθήσω να μείνω καθαρός.
Ξεχνάω ότι κάποτε ονειρευόμουν και ζούσα αληθινά ....
Τώρα πια για να σηκωθώ από το κρεββάτι και να λειτουργήσω σαν άνθρωπος πρέπει να "πιώ" την δόση μου .
Είναι ένας καθημερινός αγώνας , δεν σταματάω πότε , ακόμα και όταν εξασφαλίσω το "πιώμα" μου την στιγμή που πονάω ,πρέπει να τρέξω για το επόμενο...

Για να "πιώ" πρέπει να μαλώσω στο σπίτι για να πάρω λεφτά , να πώ ψέματα μπας και τους " παραμυθιάσω ", να κλέψω , να παρακαλέσω κάποιον γνωστό μήπως και με " κεράσει " , να περιμένω με τις ώρες ακόμα και να ζητιανέψω.
Όλοι οι γύρω μου βλέπουν το πρόβλημα μου, αυτοί που δεν με ξέρουν με κοιτούν περίεργα. υποτιμητικά για αυτούς είμαι ένα κακό "πρεζάκι".
Όμως εγώ αρνούμαι να δεχτώ το πρόβλημα μου και να ζητήσω βοήθεια γιατί φοβάμαι να ζήσω χωρίς τα ναρκωτικά , γιατί πλέον δεν ξέρω να ζώ χωρίς να πιώ ναρκωτικά , αν και το νιώθω και το βλέπω ότι όσο συνεχίζω όλα πάνε στραβά..
Αυτοί που με γνωρίζουν προσπαθούν να με βοηθήσουν όμως εγώ αρνούμαι να το δεχτώ και να το παραδεχτώ ότι έχω πρόβλημα.
Δεν είναι όμως όπως την αρχή που άρχισα να " πίνω " που ήμουν σίγουρος ότι όποτε θέλω μπορώ να "κόψω" , έχουν περάσει χρόνια και ακόμα τα ίδια δεν μπόρεσα μόνος μου να κόψω και να ξεφύγω.
Νομίζω ότι κάνεις δεν με καταλαβαίνει ακόμα και η ίδια η οικογένεια μου , τους το φωνάζω δυνατά κάθε φόρα που αρνούνται να μου δώσουν χρήματα για να πάω να πιώ...
Και τι να τους πώ ?? πόσο μόνος νιώθω , πόσο άρρωστο είναι το κορμί μου, τη αναγκάζομαι να κάνω κάθε μέρα για να πάρω την δόση μου , έτσι παλεύω μόνος μου να τα καταφέρω , παλεύω με τον ίδιο μου τον εαυτό και κάθε φόρα που νομίζω ότι τα κατάφερα νικιέμαι...
Γυρνάω πίσω στον εφιάλτη μου γιατί νιώθω ότι δεν με γεμίζει τίποτα, δεν μου αρέσει τίποτα και πάλι νιώθω ότι κάνεις δεν με καταλαβαίνει . Δεν γυρνάω πίσω μόνο γιατί πονάει το σώμα μου, γυρνάω γιατί έτσι ξέρω να ζω, μου λείπει ο τρόπος ζωής και η ένταση , γιατί ξέχασα να ζώ φυσιολογικά και έτσι γυρνάω πάλι πίσω και όσο αυτός ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται παραιτούμε και μένει η σκέψη ότι θα πεθάνω από τα ναρκωτικά όπως και η περισσότεροι φίλοι μου...
Μέχρι που κάποια στιγμή συνάντησα κάποιους ανθρώπους που είχαν περάσει και αυτοί από τον εφιάλτη που ζώ, όμως πια ήταν "καθαροί" .
Τότε για πρώτη φορά ένιωσα ότι κάποιος με καταλαβαίνει , βρήκα ανθρώπους που πέρασαν αυτά που πέρασα και εγώ , με κατάλαβαν και με βοήθησαν γιατί ένιωθαν και σκεφτόταν όπως και εγώ και γιαυτό και δέχτηκα την βοήθεια τους .
Ζούνε τις ζωές τους καθαροί και την απολαμβάνουν και εγώ αυτό το ζήλεψα , είδα τον εαυτό μου σε αυτούς τους ανθρώπους και έγιναν το πρότυπό μου.
Η συνάντηση και η ταύτιση που ένιωσα με αυτούς τους ανθρώπους με έκανε να μην νιώθω μόνος...
Για πρώτη φορά σταμάτησα να ακούω τις άρρωστες σκέψεις μου άλλωστε αυτές τόσα χρόνια δεν με βγάλανε πουθενά....
Τώρα πια είμαι καθαρός και πάνω από όλα νιώθω ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ !
ΖΗΤΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ...
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ !!!
Για οποιαδήποτε πληροφορία και ενημέρωση καλέστε μας :
"ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ"
Συμβουλεύτικο κέντρο εξαρτημένων & συνεξαρτημένων ατόμων.
Τηλ. 24ωρης άμεσης επικοινωνίας : 23920 43443 // 6932 437 237
www.aytognosia.com
ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΩΝ & ΣΥΝΕΞΑΡΤΗΜΕΝΩΝ ΑΤΟΜΩΝ "ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ"
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΤΕ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΑΦΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ.
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ
Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ.
Συνέχεια...
Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων

Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων

Η Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων καθιερώθηκε στις 26 Ιουνίου 1998, ημερομηνία κατά την οποία το 1987 υπεγράφη η Διεθνής Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και το 1948 ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ.
Το Διεθνές Συμβούλιο κατά των Βασανιστηρίων, με συμβουλευτικό στάτους στον ΟΗΕ, εδρεύει στην Κοπεγχάγη και επιχορηγείται από την Ε.Ε. και τη δανέζικη κυβέρνηση. Ασκεί το έργο του μέσω του δικτύου των 200 Κέντρων Περίθαλψης και Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Βασανιστήριο είναι σοβαρός πόνος, είτε σωματικός, είτε ψυχικός, μια μέθοδος που χρησιμοποιείται για την εκμαίευση πληροφοριών ή ομολογίας σχετικά με μια πολιτική ή άλλη πράξη, όπου, κατά την άποψή τους, δεν μπορούν να φτάσουν μ' άλλον τρόπο.
Πριν από 2.500 χρόνια, οι Έλληνες είχαν δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις στο παλιό ερώτημα «αν τα βασανιστήρια δικαιολογούνται». Ο Αριστοτέλης και ο Αντιφών αποφάνθηκαν ότι καμιά ομολογία - απόρροια βασανιστηρίων δεν μπορεί να έχει αξία στο δικαστήριο, αφού συνήθως ο βασανιζόμενος λέει αυτά που θέλει ν' ακούσει ο βασανιστής του.
Με πρωτοβουλία των Ηνωμένων Εθνών, το 1984 υπογράφηκε και το 1987 τέθηκε σε ισχύ, η Διεθνής Σύμβαση για την άμεση κατάργηση των βασανιστηρίων σ' όλον τον κόσμο, επίτευγμα όπου η χώρα μας έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο. Ήδη, με τον «Νόμο Μαγκάκη», τα βασανιστήρια είχαν περάσει ως ιδιώνυμο αδίκημα στην εθνική μας νομοθεσία, λόγω και της δικτατορίας.
Συνέχεια...