Στην ιστορική Παραμυθιά

Ένας γραφικός προορισμός στην Ήπειρο, με αξεπέραστο φυσικό κάλλος.
Όμορφη και γραφική μικρή πόλη με ιστορία, η Παραμυθιά είναι έδρα του ομώνυμου δήμου (9.000 κατοίκους όλος ο δήμος).
Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά σε 750  υψόμετρο, στους πρόποδες του όρους Κορύλα και ανάμεσα στους ποταμούς Καλαμά και Αχέροντα.
Ακόμα κάτω από την πόλη κυλάει ο μικρός ποταμός Κωκυτός, που κατά τη μυθολογία σχηματίστηκε από τα δάκρυα των συγγενών των νεκρών που έπαιρνε ο Χάροντας και οδηγούσε με τη βάρκα του, μέσω της Αχερουσίας λίμνης, στον Κάτω Κόσμο.
Η πόλη έχει χτιστεί στη θέση της αρχαίας Εύροιας, που κατέστρεψαν το 551 μ.Χ. οι Γότθοι του Τωτίλα.
Η κοιλάδα της Παραμυθιάς ή Ελεάτις, όπως λεγόταν στην αρχαιότητα, είναι μία από τις μεγαλύτερες της Θεσπρωτίας και η σημαντικότερη οικιστική και πολιτιστική περιοχή στην Ήπειρο.
Στα βορειοδυτικά συνορεύει με τη μικρότερη πεδιάδα της Χότκοβας και την ομώνυμη λίμνη.
Ο χώρος της κατοικήθηκε συνεχώς από τους προϊστορικούς χρόνους και αυτό βεβαιώνουν τα διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα.
Είναι η πλουσιότερη περιοχή της Ελλάδας σε λίθινα εργαλεία χρονολογούμενα από τη Νεότερη Παλιαολιθική μέχρι την Εποχή του Χαλκού.
Σαν πόλη με το όνομα Παραμυθιά δημιουργήθηκε κάπου τον 12ο μ.Χ. αιώνα. Πήρε την ονομασία από το μοναστήρι της Παναγίας της Παρηγορήτριας.
Στα αρχαία ελληνικά η Παρηγορήτιρα λέγεται Παραμυθία.
Η ιστορία της είναι κι αυτή πλουσιοτάτη. 
Από το Κοινό των Θεσπρωτών μέχρι τους Βυζαντινούς και από εκεί σε πολλούς κατακτητές. Αλβανούς χριστιανούς φυλάρχους, Σέρβους και τελικά Τούρκους.
Η πόλη απελευθερώθηκε το 1913 και γνωρίζουμε πως τότε δεν υπήρχαν φυλές με αλβανική συνείδηση στην περιοχή.
Το αναφέρω επειδή είναι ένα σημαντικό στοιχείο στο περίφημο θέμα των Τσάμηδων, οι οποίοι ήταν μουσουλμάνοι Αλβανοί που σαν συνεργάτες των Ιταλών και των Γερμανών έκαναν πολλά εγκλήματα στη διάρκεια της Κατοχής.
Στην περιοχή υπάρχουν κατά έρευνα του ΙΓΜΕ πλούσια κοιτάσματα ουρανίου!
Κατά ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες (το Διαδίκτυο δεν είναι πάντα έγκυρο) υπάρχει ένα συνολικό απόθεμα τουλάχιστον 50.000 τόνων που παραμένει ανεκετάλευτο.
Δεν σας συνιστώ όμως να επισκεφθείτε τις περιοχές Νεράιδα, Μενίνα όπου υπάρχουν τα κοιτάσματα, επειδή η μέτρησή τους είναι 9.550 Μπεκερέλ, όταν το όριο επιφυλακής για ραδιενέργεια είναι τα 150 Μπεκερέλ (πάντοτε σύμφωνα με το Διαδίκτυο).
*  Αξιοθέατα
Παρότι υπάρχει διαφορά υψομέτρου μέσα στην πόλη, άρα ανηφόρες και κατηφόρες, αξίζει να την περπατήσετε. Στο κέντρο της πόλης υπάρχουν αρκετά παραδοσιακά κτίσματα.
Όπως το Δημοτικό Σχολείο χτισμένο από κόκκινη πέτρα με αξιόλογη αρχιτεκτονική.
Χτίστηκε το 1937 με δαπάνες του Παραμυθιώτη ευεργέτη Σωτηρίου Βούλγαρη.
Οπωσδήποτε να δείτε το Ρολόι που είναι του 1750, έργο του Opus Credum De Poliz.
Αντί μεταλλικού ελατηρίου έχει μια λεπτή τριχιά που ξετυλίγεται από το βάρος δεμένης πέτρας.
Ο Πύργος Κούλια, έργο των Ενετών, που βρίσκεται απέναντι σχεδόν από το ρολόι.
Δείτε τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δονάτου στο κέντρο της πόλης, όπου φυλάσσεται τμήμα του λειψάνου του αγίου, πολιούχου της Επαρχίας Σουλίου και ολοκλήρου του νομού.
Ανεβείτε στο Κάστρο του Άη Δονάτου, στην κορυφή της πόλης.
Θα απολαύσετε μια εξαιρετική θέα της πόλης και του κάμπου μέχρι τον Αχέροντα. Να ανάψετε ένα κεράκι στον σταυρεπίστεγο ναό της Κοιμήσης της Θεοτόκου - Παναγίας της Παρηγορήτριας που χτίστηκε τον 13ο αιώνα.
Τέλος αξίζει να επισκεφθείτε τα βυζαντινά λουτρά.
Αν έχετε χρόνο και διάθεση για πιο μακρινές βόλτες, μπορείτε να επισκεφθείτε το Σούλι, το Νεκρομαντείο του Αχέροντα και την πανέμορφη Πάργα.
Ντίνος Κιούσης

Related Posts