Τι θα φάμε;

Κάθε καλαμπόκι έχει κατά μέσο όρο 800 σπειριά διατεταγμένα σε 16 σειρές.
Το μοσχοκάρυδο σε μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσει παραισθήσεις ή και τον θάνατο.
Το φυστίκι είναι όσπριο.
Το αβοκάντο είναι μια μεξικάνικη διάλεκτος σημαίνει «όρχις».
Ο μέσος άνθρωπος καταναλώνει σε όλη του την ζωή 27.272.73 κιλά τροφή. Το βάρος αυτό αντιστοιχεί σε 6 ελέφαντες.
Η Κίνα είναι πρώτη σε παραγωγή αλλά και σε κατανάλωση χοιρινού στον κόσμο.
Στην Αίγυπτο το κρέας της καμήλας θεωρείται πολύ εύγευστο. Εξαιρετικός μεζές θεωρούνται και τα ψητά καμηλοπόδαρα.
Ένα κιλό λεμόνια περιέχει περισσότερη ζάχαρη από ένα κιλό φράουλες.
Ένας άνθρωπος βάρους 68 κιλών επαρκεί για το γεύμα 40 κανιβάλων.
Το σάντουιτς δεν ήταν εφεύρεση του Λόρδου Σάντουιτς. Επινοήθηκε όμως για χάρη του για να μην λερώνει τα χέρια του όταν έπαιζε χαρτιά και να μπορεί να τρώει χωρίς να διακόπτει το παιχνίδι.
Το κρουασάν κατάγεται από την Αυστρία, όχι την Γαλλία.
Η μαργαρίνη χρωστάει το όνομά της στην ελληνική λέξη μαργαριτάρι.
Η κέτσαπ στην αρχή δεν είχε καθόλου ντομάτες.
Τα κουκούτσια του μήλου περιέχουν υδροκυάνιο.
Το ρύζι είναι η βασική τροφή για πάνω από το μισό πληθυσμό της Γης.
Το ψωμί σε φέτες έκανε την εμφάνισή του το 1930.
Το χρώμα του τσίλι δεν έχει σχέση με το πόσο καυτερό είναι. Το μέγεθος όμως έχει: Όσο μικρότερο τόσο πιο καυτερό.
Το πρώτο χάμπουργκερ το έφτιαξε ο Λούις Λάσεν το 1900.
Οι Αζτέκοι παρασκεύαζαν το πρώτο μπαχαρικό τσίλι ανακατεύοντας πιπεριές, τσίλι και ρίγανη. Σήμερα χρησιμοποιρίται η συνταγή από το Τέξας, που περιέχει αποξηραμένα τσίλι, σκόρδο, κόκκινες πιπεριές, κίμηνο και ρίγανη.
Ο Τζων Κέλογκ, διευθυντής ιατρικού κέντρου στο Μίτσιγκαν, επινόησε τα κορν φλέηκς για έναν ασθενή με χαλασμένα δόντια.
Στην Σαουδική Αραβία οι τερμίτες τρώγονται ψητοί σαν ποπ κορν.
Υπάρχουν 15.000 είδη ρυζιού.
Η μόνη τροφή που δεν χαλάει είναι το μέλι.
Το βρασμένο αυγό στριφογυρνάει.
Η ρέγγα είναι το πρώτο σε κατανάλωση ψάρι στον κόσμο.
Το ροκφορ γίνεται από γάλα γίδας.
Πρώτο στις παραγγελίες πίτσας στην Αμερική είναι το πεπερόνι. Στην Αυστραλία το αυγό και στην Χιλή τα οστρακοειδή.
Τα πρώτα κατεψυγμένα προϊόντα εμφανίστηκαν στην αγορά την δεκαετία του 1920. Ο Κλάρενς Μπέρντσι έκλεψε την ιδέα το 1912, σ’ένα ταξίδι του στο Λαμπραντόρ, βλέποντας τους κατοίκους να διατηρούν τα ψάρια στον πάγο.
Το γκούλας ξεκίνησε από την Ουγγαρία τιν 9ο αιώνα και είναι σούπα από μοσχάρι.
Το εθνικό φαγητό της Σκωτίας λέγεται «Χάγκις». Η συνταγή: Παίρνετε την καρδιά, το συκώτι, τους πνεύμονες και το έντερο του αρνιού ή του μοσχαριού. Το βάζετε μέσα στο στομάχι του χώου και τα βράζετε με αλάτι, πιπέρι και κρεμμύδια. Προσθέτετε λίπος και βρώμη. Καλή σας όρεξη.

Το 1756 ο μάγειρας του Δούκα Ρισελιέ ετοίμαζε το γεύμα για τη νίκη του Ρισελιέ κατά των βρετανών στο λιμάνι Μαχόν. Το γεύμα περιελάμβανε σάλτσα από κρέμα και αυγά. Όταν συνειδητοποίησε πως του τελείωσε η κρέμα, έβαλε αντ’ αυτής λάδι, και την ονόμασε Μαχονέζ. Ήταν η πρώτη μαγιονέζα.

Όταν το 1853 στη Σαρατόνγκα ένας εστιάτορας επέπληξε τον μάγειρα Τζώρτζ Κραμ, πως είχε κόψει πολύ χοντρές τις τηγανητές πατάτες, αυτός από αντίδραση έφτιαξε τα πρώτα τσιπς!

Related Posts