Η Παναγιά του Χάρου και οι ανθισμένοι κρίνοι

Η σπάνια εικόνα της Θεοτόκου, που κρατά στην αγκαλιά της τον Εσταυρωμένο, και το επαναλαμβανόμενο επί 70 χρόνια θαύμα στους ακριτικούς Λειψούς.
Μια πανέμορφη συστάδα μικρών νησιών στον νομό Δωδεκανήσου, όπου πραγματοποιήθηκε στις 23/8 μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου. Εκεί φυλάσσεται εδώ και 423 χρόνια ένα πολύτιμο κειμήλιο, μια σπάνια εικόνα, η επονομαζόμενη Παναγιά του Χάρου.

 Πρόκειται για την μοναδική εικόνα στην οποία εμφανίζεται η Θεοτόκος να κρατά στην αγκαλιά της τον Εσταυρωμένο και όχι το Θείο Βρέφος, όπως, άλλωστε, συνηθίζεται.Η ονομασία της οφείλεται στο γεγονός της συσχέτισης του νεκρού σώματος του Ιησού, έπειτα από τη σταυρική θυσία, με τον Χάρο. Ένα επίσης αξιόλογο γεγονός που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο είναι το θαύμα με τα κρινάκια, που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1943.

Σύμφωνα με μαρτυρίες ντόπιων κατοίκων, μια νεαρή κοπέλα πριν από ακριβώς 70 χρόνια τοποθέτησε στην εικόνα λευκούς κρίνους. Αυτοί, όπως ήταν φυσικό, ξεράθηκαν, όμως ξαφνικά και με ανεξήγητο τρόπο "ξαναζωντάνεψαν" ύστερα από τρεις μήνες και άρχισαν να βγάζουν νέα μπουμπούκια, που ολοκληρώθηκαν την ημέρα της πανήγυρης (23 Αυγούστου).

Πολλοί προσπάθησαν μάταια να εξηγήσουν επιστημονικά το εν λόγω γεγονός. "Όλοι πιστέψαμε ότι κάτι σήμαινε αυτό το θαύμα. Γιατί τα ξερά κλωνάρια άνθισαν στην εορτή της Παναγιάς; Πράγματι, έπειτα από ένα χρονικό διάστημα απελευθερώθηκαν τα Δωδεκάνησα από τους Γερμανούς (το 1948).
Το σπουδαίο είναι ότι από τότε μέχρι σήμερα επαναλαμβάνεται το ίδιο φαινόμενο κάθε χρόνο, τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, τοποθετούμε άσπρους κρίνους πάνω στην εικόνα, περνούν όλοι αυτοί οι μήνες και, πάνω στα ξερά κλωνάρια, εμφανίζονται αυτά τα κρινάκια" αναφέρει συγκινημένος στη "δ" ο εφημέριος του ιερού ναού του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Λειψών και επιστάτης του ιερού προσκυνήματος, αρχιμανδρίτης Νικηφόρος Κουμουνδούρος, με καταγωγή από το σμαραγδένιο ακριτικό νησί, ένας κληρικός που διακονεί παραπάνω από μισό αιώνα τους συνανθρώπους του με πραγματικά σπουδαίο κοινωνικό έργο στη περιοχή. Αξιοσημείωτο είναι πως παραμένει ενεργός και γεμάτος ζωντάνια παρά το γεγονός ότι έχει συνταξιοδοτηθεί (είναι 82 ετών). Συνεχίζει με μεγάλη θέληση να προσφέρει στο ποίμνιό του.
Αυτή τη περίοδο το νησί ασφυκτικά γεμάτο από επισκέπτες, με τον αριθμό τους να ξεπερνά τους 3.000, ενώ οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 800. Όλοι σπεύδουν να θαυμάσουν από κοντά την πρωτότυπη εικόνα και το υπέροχο μοναστήρι της Παναγίας του Χάρου, κτίσμα του 1600, από μοναχούς προερχόμενους από την Πάτμο, που από τα λίγα και στενόμακρα παράθυρα που διαθέτει διαχέονται μικρές ακτίνες φωτός, δημιουργώντας ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα, που υποβάλλει τον επισκέπτη.

Το μοναστήρι απέχει περίπου ένα χιλιόμετρο από τη Χώρα. Θετική εντύπωση προκαλεί η πληρότητα των τοπικών καταλυμάτων, που αγγίζει το 100%, κάτι πολύ σημαντικό αν αναλογιστούμε ότι πρόκειται για Έλληνες στην πλειονότητά τους, οι οποίοι, ως γνωστόν, έχουν περιορίσει αρκετά, ελέω κρίσης, τις μετακινήσεις τους.Αξιόλογη επίσης είναι και η οργάνωση της τοπικής κοινότητας, αφού λειτουργούν όλες οι βασικές δημόσιες υπηρεσίες, ενώ οι σχέσεις μεταξύ των κατοίκων του νησιού δείχνουν τον δρόμο και την κατεύθυνση για μια καλύτερη κοινωνία, περισσότερο ανθρώπινη και "οικογενειακή", χωρίς τα αδιέξοδα που επιφέρει η αποξένωση.

Η ακτοπλοϊκή σύνδεση.
Μπορείτε να φτάσετε στον μικρό επίγειο παράδεισο μέσω Πάτμου και Λέρου, αφού καθημερινά υπάρχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με τους Λειψούς, ενώ μία φορά την εβδομάδα (κάθε Τρίτη) υπάρχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με το λιμάνι του Πειραιά. Σίγουρα θα απολαύσετε την αναζωογονητική ηρεμία που εκπέμπει αυτό το παρθένο μέρος, μακριά από το άγχος και τις εξαντλητικές ταχύτητες που βιώνουν όλο τον χρόνο οι κάτοικοι των μεγάλων πόλεων.
Αντώνης Μακατούνης/"δ"
.

Related Posts