Οι 9 μούσες

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, οι Μούσες είναι οι πηγές έμπνευσης όλων των τεχνών και της γνώσης.

Οι κόρες του Δία και της Μνημοσύνης, ήταν οι ρομαντικές σύντροφοι της συνοδείας των θεών του Απόλλωνα.

Οι Μούσες ξεκίνησαν τη ζωή τους ως νύμφες που εκδηλώθηκαν ως ψίθυροι στα αυτιά εκείνων που τις επικαλέστηκαν. 

Ο αρχαίος συγγραφέας Ησίοδος τους κάλεσε σε όλο τον κόσμο ως τις εννέα μούσες: 

Καλλιόπη, Κλειώ, Ερατώ, Ευτέρπη, Μελπομένη, Πολύμνια, Θάλεια, Τερψιχόρη και Ουρανία.

Η Καλλιόπη (καλλι + όπη < όψ = αυτή με την καλή φωνή) ήταν η Μούσα της Επικής ποίησης.

Η Κλειώ (κλέος = δόξα) ήταν η Μούσα της Ιστορίας.

Η Ευτέρπη (ευ + τέρπω, καλώς τέρπω, ευχαριστώ) ήταν η Μούσα της Μουσικής και της Λυρικής ποίησης.

Η Θάλεια (θάλλω = ανθίζω, βλασταίνω, ακμάζω) ήταν η Μούσα της Βουκολικής ποίησης και της Κωμωδίας.

Η Μελπομένη (μέλπω = μελωδώ + μένος) ήταν η Μούσα της Τραγωδίας.

Η Τερψιχόρη (τέρπω + χορός, τέρπουσα δια του χορού) ήταν η Μούσα της Ορχήσεως (τέχνη του χορού).

Η Ερατώ (έρως) ήταν η Μούσα της Λυρικής και ειδικότερα της Ερωτικής ποίησης.

Η Πολύμνια (πολύς + ύμνος) ήταν η Μούσα της Ιερής ποίησης και των Ύμνων.

Η Ουρανία (ουρανός) ήταν η Μούσα της Αστρονομίας.

Οι Μούσες ήταν αναπόσπαστες στην καλλιτεχνική ανάπτυξη της αρχαίας Ελλάδας. 

Οι ποιητές επιχείρησαν να καλέσουν τις Μούσες, οι οποίες πίστευαν ότι θα απαντούσαν δίνοντάς τους έμπνευση για το έργο τους. 

Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν τις Μούσες μέχρι που ο Χριστιανισμός έγινε η κυρίαρχη θρησκεία στην Ευρώπη.