Κώστας Χατζηχρήστος 1921-2001

Ο Κώστας Χατζηχρήστος (Θεσσαλονίκη 25 Δεκεμβρίου 1919 - 3 Οκτωβρίου 2001) ήταν Έλληνας ηθοποιός, από τους σημαντικότερους κωμικούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Ήταν γόνος πολύτεκνης οικογένειας από την Κωνσταντινούπολη, η οποία εγκαταστάθηκε αρχικά στην Καβάλα και κατόπιν στην Θεσσαλονίκη όπου γεννήθηκε και αργότερα μετακόμισε στο Παγκράτι. Ήταν το 11ο παιδί της οικογένειας, που είχε ήδη 10 γιους. Μετά από εκείνον, γεννήθηκε η αδερφή του η Ρίτσα (ήθελαν πολύ μια κόρη οι γονείς του) και τέλος ο μικρότερος αδερφός του και τελευταίο παιδί, ο Δήμος.
Φοίτησε αρχικά στη Στρατιωτική Σχολή της Σύρου και τελείωσε τις σπουδές του στην Καβάλα. Εργάστηκε σε βαριετέ στο θέατρο "Μισούρι" του Πειραιά και στο θίασο της Νίτσας Γαϊτανάκη όπου έπαιξε στο "Στραβόξυλο" του Ψαθά. Από το 1945 έως το 1948 δούλεψε με το θίασο οπερέτας του Παρασκευά Οικονόμου και εμφανίστηκε στα βαριετέ "Πεύκα" με τον Γ. Οικονομίδη και "Όασις" με τον Μ. Τραϊφόρο. Την περίοδο 1949-50 συμμετείχε στο μουσικό θίασο Κούλας Νικολαΐδου στο θέατρο "Βερντέν" της λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Στο «Βερντέν» ο Χατζηχρήστος θα κάνει και την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο ρόλο του βλάχου Θύμιου, ένα ρόλο που εμπνεύστηκε ο αδελφός της συζύγου του, ο Κώστας Νικολαΐδης, της συγγραφικής τριάδας Νικολαΐδη - Ελευθερίου - Λυμπερόπουλου. Από το 1953 έως το 1955 συνεργάζεται με την Καίτη Ντιριντάουα και τον Κούλη Στολίγκα.
Το 1955, όταν ο θίασος ανεβάζει στο "Περοκέ" την επιθεώρηση "Κόκα-κόλα" των Γιαλαμά - Θίσβιου - Πρετεντέρη, πλέκεται και το ειδύλλιό του με την Ντιριντάουα. Παντρεύτηκαν και απέκτησαν μία κόρη. Ο γάμος τους έλαβε τέλος το 1975 και η Καίτη Οικονόμου, όπως ήταν το πραγματικό όνομα της Ντιριντάουα, πέθανε το Φεβρουάριο του 1996.
Στον κινηματογράφο, ο Χατζηχρήστος πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με την ταινία "Ο Πύργος των ιπποτών" των Γ. Ασημακόπουλου - Ν. Τσιφόρου. Σημείωσε τεράστια επιτυχία και στο θέατρο. Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα του ήταν ο "Ανθρωπος που γύρισε από τα πιάτα", που πρωτανέβηκε το χειμώνα του 1968-69 με συνθιασάρχες την Α. Φόνσου και τον Δ. Παπαγιαννόπουλο. Υπήρξε παραγωγός τριών ταινιών και σκηνοθέτης οκτώ.
Η πορεία του στο θέατρο συνεχίστηκε απρόσκοπτη μέχρι το 1983. Μετά από μακρά περίοδο απουσίας επέστρεψε την περίοδο 1994-95, παίζοντας στο δικό του χώρο (το "Θέατρο Χατζηχρήστου" στη στοά Πανεπιστημίου & Ιπποκράτους) την επιθεώρηση "Δεν ήξερες, δε ρώταγες" και την επόμενη χρονιά σε συνεργασία με τον Γ. Πάντζα το έργο του Κ. Παπαπέτρου "Τρελάθηκα και σώθηκα".
Η δύσκολη περίοδος της ζωής του άρχισε όταν έχασε ξαφνικά την Ελένη Πανταζή, την τέταρτη γυναίκα του, μόλις στα 42 της χρόνια. Υπέφερε από οικονομικά προβλήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια έπασχε από καρκίνο. Πέθανε από πνευμονική λοίμωξη στις 3 Οκτωβρίου 2001.
Φιλμογραφία
1952
Ο πύργος των ιπποτών
1955
Γκόλφω
Τα τρία μωρά
Πιάσαμε την καλή
Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας
1956
Δολάρια και όνειρα
Τα κωθώνια του Συντάγματος
1957
Οι 3 ντετέκτιβς
Μαρία η Πενταγιώτισσα
Τζιπ, περίπτερο κι αγάπη
Τσαρούχι, πιστόλι, παπιγιόν
1958
Γερακίνα
1959
Η Λίζα τό 'σκασε
Ο Ηλίας του 16ου
Λαός και Κολωνάκι
Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα
Ο Θύμιος τα ‘κανε θάλασσα
Διακοπές στην Κολοπετινίτσα
Δράκουλας & ΣΙΑ
1960
Τα ντερβισόπαιδα
Ο Θύμιος τα 'χει 400
Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες
1961
Το έξυπνο πουλί
Ο σκληρός άνδρας
Το παιδί της πιάτσας
Καπετάνιος για κλάματα
1962
Ο ταξιτζής
Η Αθήνα τη νύχτα
Ο Δήμος από τα Τρίκαλα
Μιχαλιός του 14ου συντάγματος
1963
Ο καζανόβας
Της κακομοίρας
Ο κύριος πτέραρχος
Ο ταυρομάχος προχωρεί
Ο ανηψιός μου, ο Μανώλης
Ο Θύμιος στη χώρα του στριπτήζ
1964
Η σοφερίνα
Οι κληρονόμοι
Ο θαλασσόλυκος
Ένας ζόρικος δεκανέας
Ο παράς κι ο φουκαράς
1965
Όχι, κύριε Τζόνσον
Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου
1966
Ο τετραπέρατος
Ο Μελέτης στην άμεσο δράση
Φως, νερό, τηλέφωνο, οικόπεδα με δόσεις
1967
Σήκω χόρεψε συρτάκι
1969
Κακός ψυχρός κι ανάποδος
Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα
Ο άνθρωπος που γύρισε από τα πιάτα
1970
Ο απίθανος
Ένας χίπυς με τσαρούχια
Ένα μπουζούκι αλλιώτικο από τ’ άλλα
1971
Η Αλίκη Δικτάτωρ
Θύμιος εναντίον Τσίτσιου
Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει
1979
Γυναίκες στα όπλα
1987
Ένας πιλότος για πέταμα
2002
Αλέξανδρος και Αϊσέ

Related Posts