ΕΛΛΑΔΑ 2019: προβλέψεις

2019 : Μπρος βαθύ και πίσω ρέμα
Το μακροπρόθεσμο πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η Χώρα

“Σκανδαλώδεις συμβάσεις που έχουν να κάνουν με την χρηματική επάρκεια (π.χ. δανεισμός, μνημόνια και αποτελέσματα τους) σε συνδυασμό με πιθανή καταστροφή η αλλοίωση νομικών εγγράφων που τεκμηριώνουν την διασπάθιση των εθνικών πόρων – σαν απόρροια της αδυναμίας να παντρευτούν οι εθνικές ανάγκες με τα επιχειρηματικά μέγα συμφέροντα - αναγκάζουν τις (Ελληνικές) κυβερνήσεις σε ένα ρόλο διεκπεραιωτή μόνο, και όχι μόνο δεν τους επιτρέπουν να αξιοποιήσουν επ’ ωφελεία εθνικών σκοπών τον ενεργειακό πλούτο της Χώρας, αλλά τις υποχρεώνουν να εκχωρήσει στους δανειστές τον κρατικό, εκκλησιαστικό και ιδιωτικό πλούτο των Ελλήνων ”.
Ο χάρτης του 1830 από την μία μας λέει πως το δίλημμα που θα κυριαρχήσει στην περίοδο 2021 - 2030 θα είναι το “κατά πόσο η Χώρα θα είναι διατεθειμένη να εκχωρήσει ένα ρόλο ισχύος - εθνική κυριαρχία όσον αφορά στην πορεία της γενικότερα και στην αξιοποίηση των εθνικών πόρων και των ενεργειακών δυνατοτήτων της, ειδικότερα- προκειμένου να μπορέσει να ξεφύγει από το σπιράλ εξάρτησης από τον εξωτερικό δανεισμό και τις συνέπειες του, που επιβάλλουν ένα ζοφερό καθεστώς όσον αφορά στην αυτοτέλεια των κινήσεων της ”, αλλά και από την άλλη υποδεικνύει πως η αιτία της αδυναμίας να δώσει μια εθνικά πρέπουσα λύση έχει να κάνει με “αυτοκαταστροφικές δυνάμεις που εκπορεύονται από ένα διεφθαρμένο καθεστώς (και οι οποίες) σε συνεργασία με οικονομικούς ολιγάρχες, δεν διστάζουν να καταστρέψουν νομικά έγγραφα που τεκμηριώνουν την διασπάθιση του εθνικού πλούτου” .
Και το κερασάκι στην τούρτα έρχεται την περίοδο 2022 -2023 “(οι κυβερνώντες την Χώρα) υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τις δυνατότητες τους και βάζοντας το χρήμα πάνω από τους ανθρώπους και αγνοώντας τις συνταγματικές δεσμεύσεις, και επειδή φαίνεται πώς κάποιοι δεν διστάζουν να προχωρήσουν σε καταστροφή /αλλοίωση νομικών εγγράφων που τεκμηριώνουν την διασπάθιση του εθνικού πλούτου, προχωρούν σε βιαστικές ενέργειες/νομοθετήματα που τους φέρνουν αντιμέτωπους με θρησκευτικά δόγματα (εκκλησία) και δεν φτάνει μόνον αυτό, αλλά φαίνεται πως το σύστημα της δικαιοσύνης δεσμεύεται και παρεμποδίζεται από εσφαλμένες αποφάσεις/νομοθεσία σχετικά με το καθεστώς των “ομάδων” – π.χ μειονότητες, στρατιωτικοί , συνταξιούχοι κλπ - και των κομμάτων(!)”.
2021 -2022 μια “περίοδο στην οποία όλα τα θέματα που αφορούν στην Χώρα πάνε στραβά, και υπάρχει μια διάχυτη ανησυχία για το τι φέρνει το μέλλον μια και η γενική αίσθηση είναι πως έχουμε αφεθεί στην τύχη μας και αυτό οδηγεί σε πεσιμιστικούς σχεδιασμούς και σε κάποιας μορφής ολοκληρωτικής κοινοβουλευτικής(;) διακυβέρνησης και το δυστύχημα θα είναι πως κυβερνώντες και λαός δεν μπορούν να αντιληφθούν την πραγματική κατάσταση”.
2021 – 2024, μας βάζει τον προβληματισμό του κατά πόσο “μπορεί να αποφευχθεί μια εξέγερση του Λαού που ανακαλύπτει πως έχει κτιστεί ένα πλαίσιο επιχειρηματικότητας και διακυβέρνησης στην Χώρα που στηρίζεται σε δοτές ηγεσίες που αδυνατούν να παντρέψουν τις εθνικές ανάγκες με τις επιδιώξεις του επιχειρηματικού κατεστημένου και που συνωμοτούν φθάνοντας μέχρι και την καταστροφή νομικών εγγράφων που αφορούν στις δανειακές υποχρεώσεις της Χώρας, αλλά και άλλου είδους συμβάσεις, προκειμένου η Χώρα να είναι πάντα σε καθεστώς κηδεμονίας και να χρησιμοποιηθεί ο ενεργειακός πλούτος της Χώρας για έργα χωρίς αντίκρισμα – που αναλαμβάνουν επιχειρηματικά συμφέροντα με εγκληματικές δραστηριότητες ”
Δηλαδή την περίοδο 2021- 2024 θα στηθεί όλο το παιχνίδι που θα υλοποιηθεί μέχρι το 2053 – και που θα κρατήσει μέχρι το 2074 και θα έχει σαν αντικείμενο όχι μόνο τα ενεργειακά αποθέματα και τον ρόλο της Χώρας στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη, ως κόμβου διακομιδής, αλλά και την χρήση της Χώρας σαν εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας από εναλλακτικές πηγές – υποκαθιστώντας την ανυπαρξία πρωτογενούς και μεταποιητικού τομέα - αλλά και την σύληση του δημόσιου, εκκλησιαστικού και ιδιωτικού πλούτου, αυτοτελώς ή στα πλαίσια της διαμόρφωσης των χώρων παραγωγής εναλλακτικών μορφών ενέργειας, ενώ οι ίδιοι που θέλουν να προσποριστούν τον πλούτο της Χώρας, θα φροντίσουν ώστε στην διάρκεια της περιόδου, η Χώρα να είναι σε καθεστώς εξάρτησης όσον αφορά στις ταμειακές της ανάγκες και όλα αυτά ακόμα και με παραποίηση η καταστροφή δημοσίων εγγράφων που απεικονίζουν την πραγματική κατάσταση!

Αυτά όσον αφορά στο μακροχρόνιο πλαίσιο. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα υπάρξουν και διαλείμματα αισιοδοξίας. Θα υπάρξουν. Αλλά το κεφάλι έξω από το νερό δεν το βγάζουμε.

Η εκτίμηση μου για το 2019
Ξαναγυρνώντας, λοιπόν, στα του 2019, το κύριο πρόβλημα θα είναι η έλλειψη εθνοκεντρικής κυβερνησιμότητας. Οι συνθήκες που θα επικρατούν όσον αφορά στην κεφαλαιουχική και ταμειακή επάρκεια θα είναι από κακές έως πολύ κακές και αφενός θα γίνει φανερή η ανυπαρξία παραγωγικού ιστού αλλά και αφετέρου θα αρχίσει να αποκαλύπτεται το γιατί επιβλήθηκε το Μνημόνιο, δηλαδή η υφαρπαγή του πλούτου της Χώρας και η επίλυση των συνοριακών διαφορών σύμφωνα με τα σχέδια των πατρώνων της Χώρας.
Η όποια προσπάθεια αυτονόμησης στην κάλυψη των ταμειακών αναγκών – που μπορεί να φτάσει και μέχρι την εξέταση της περίπτωσης παράλληλου νομίσματος - δεν φαίνεται να στέφεται από επιτυχία στην φάση αυτή και πιθανά εσκεμμένα. Αυτό σε συνδυασμό με μια πιθανή μεγάλη καταστροφή λόγω φυσικού φαινομένου που δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί από μόνη της η Χώρα, ίσως αναγκάσει την Κυβέρνηση να στραφεί πάλι στους δανειστές.
Οι οποίοι όμως δανειστές - λαμβάνοντας υπόψη μια πιθανή κίνηση της Κυβέρνησης που αποσκοπεί στην αποκατάσταση ισορροπιών για τον διεθνή ρόλο της Χώρας και που η κίνηση αυτή πιθανά να στρέφεται άμεσα ενάντια στα συμφέροντα των δανειστών η και εξ αιτίας μιας αλλαγής της θέσης της Ελληνικής Κυβέρνησης στο Μεταναστευτικό – μπορεί όχι μόνο να επαναφέρουν στο τραπέζι όρους που έχουν υπογραφεί και δεν έχουν εφαρμοστεί, αλλά και να επιβάλλουν και νέους που έχουν να κάνουν με την εκμετάλλευση των ενεργειακών δυνατοτήτων της Χώρας.
Το θέμα του διαλυμένου τραπεζικού συστήματος θα μπει πάλι στην προκρούστεια κλίνη για “επίλυση”, φυσικά στην λογική του γαλλο-γερμανικού τραπεζικού κατεστημένου. Δηλαδή επέκταση της υποχρεωτικής χρήσης πλαστικού χρήματος αντί μετρητών και μείωση της κυκλοφορίας του χρήματος, επιτάχυνση των πλειστηριασμών και φυσικά νέα αύξηση κεφαλαίων των τραπεζών περί τα 15 δις.
Δηλαδή συνολικά το πακέτο που μας φέσωσαν φτάνει τα 65 δις μαζί με τις προηγούμενες αυξήσεις. Και όλα αυτά γιατί; Μα για να περάσει και επίσημα ο έλεγχος του τραπεζικού μας συστήματος στους δανειστές, μαζί βέβαια με τον έλεγχο της ακίνητης περιουσίας. Θα πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη μας πως στα σχέδια τους έχουν, ως εργαλείο, και τα αρνητικά επιτόκια στις καταθέσεις – κάτι που ήδη ίσχυε για παράδειγμα για τα γερμανικά ομόλογα η και ισχύει για τις καταθέσεις στην Ελβετία για κάποια τραπεζικά προϊόντα. Δηλαδή αν φέτος έχεις 100 ευρώ κατάθεση του χρόνου θα σου έχουν μείνει 94 ευρώ τον παραχρόνο 86 ευρώ κοκ. Φυσικά και θα υπάρξει bank run σε περίπτωση που βάλουν μπροστά ένα τέτοιο σχέδιο και για να το ελέγξουν επιβάλλουν την χρήση πλαστικού χρήματος. Συνεπώς, το τραπεζικό σύστημα θα βρίσκεται σε κατάσταση σκληρού μετασχηματισμού το 2019, πέρα από το ότι με τα σημερινά δεδομένα η Χώρα δεν αντέχει πάνω από 1,5 άντε 2 τράπεζες, οπότε και τίθεται και θέμα ανεργίας τουλάχιστον για το ¼ του τραπεζικού προσωπικού (περί τα 10,000 άτομα).
Στον αναπτυξιακό τομέα, η Κυβέρνηση θα θελήσει να προωθήσει ένα σχέδιο μακρόπνοης προοπτικής που θα στηρίζεται στην αξιοποίηση των κλιματολογικών συνθηκών της Χώρας για παραγωγή ενέργειας . Το σχέδιο αυτό μπορεί να φανεί και στο 1ο εξάμηνο του 2019. Στο σχέδιο όμως αυτό, οι μεν δανειστές θέλουν την μερίδα του λέοντος και όχι μόνο, οι δε ντόπιοι ολιγάρχες θέλουν και αυτοί μερίδιο. Με αποτέλεσμα τελικά να μην μένουν παρά ψίχουλα για τον κρατικό κουρβανά, πέρα από το ότι η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να δώσει έργα βιτρίνας – για τα οποία θα πρέπει να βρει τα κεφάλαια να τα χρηματοδοτήσει – προκειμένου να ικανοποιήσει εκείνους τους ολιγάρχες που πιθανά μένουν εκτός μοιρασιάς για το προαναφερθέν εγχείρημα. Πέρα όμως από αυτά, η οπτική του σχεδίου αυτού είναι μακρόπνοη και δεν απαντά στα άμεσα ταμειακά προβλήματα της Χώρας. Και εκεί η κυβέρνηση ίσως χρειαστεί να καταφύγει πάλι σε εξωτερικό δανεισμό με όρους και διευθετήσεις που αφενός αφορούν και στο τραπεζικό σύστημα της Χώρας που πάλι θα κληθεί να εξυπηρετήσει ο Ελληνικός Λαός, αλλά και αφετέρου αγγίζουν τα εθνικά θέματα της Χώρας. Και όλα αυτά σε ένα σκληρό μνημονιακό πλαίσιο που επιβάλλεται ετσιθελικά!
Ήδη από τον Ιανουάριο του 2019, αλλά με εκδήλωση περί το καλοκαίρι του 2019 οι Δανειστές σε συνεργασία με την ντόπια ολιγαρχία ετοιμάζουν ένα τελειωτικό – έτσι πιστεύουν - χτύπημα που στοχεύει στο να διαλύσει όχι μόνο στην όποια εναπομένουσα παραγωγική ικανότητα της Χώρας, το Κοινωνικό Κράτος και την αμυντική της ικανότητα, αλλά και στην διάλυση της σχέσης Κράτους και Εκκλησίας και στην διασπάθιση της περιουσίας της.
Παράλληλα, η Κυβέρνηση πιέζεται από την λαϊκή δυσφορία που προκαλείται και από την κατάσταση των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και της μεσαίας τάξης και που οφείλεται στην φτωχοποίηση τους - εξ αιτίας της συνεχιζόμενης στην πραγματικότητα υφεσιακής πορείας της Οικονομίας της Χώρας - αλλά και εξ αιτίας της πιθανολογούμενης αποκάλυψης σκανδάλων που έχουν να κάνουν και με την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος αλλά και με την ορθότητα του Χρέους, του Ταμειακού Προϋπολογισμού και της Καθαρής Θέσης (Net Worth) της Χώρας που φαίνεται να μην έχει καμιά σχέση με αυτά που ξέρουμε η μας λένε. Όλα αυτά δημιουργούν ένα σκηνικό που θέτει σε αμφισβήτηση την ακεραιότητα της Ηγεσίας – κατά την γνώμη μου άδικα – και αυτό γιατί φαίνεται πως έχουν μεθοδευθεί καταστάσεις - κυρίως όσον αφορά στα περιουσιακά στοιχεία, στα ταμειακά θέματα και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Χώρας - εν αγνοία η και εν τη αφελεία της Ηγεσίας, οι οποίες και εμφανίζονται στην πορεία και αναγκάζουν την Ηγεσία να αντιδρά προκαλώντας τιμωρητικά μέτρα από πλευράς δανειστών. Και μάλιστα και επειδή οι εκλογές δεν πρόκειται να δώσουν αυτοδυναμία, φαίνεται πως (οι δανειστές) θα θελήσουν να το πάνε ακόμα παραπέρα επαναφέροντας το σενάριο του δοτού πρωθυπουργού, όπως επί εποχής Παπαδήμα, προκειμένου να κάνουν το δικό τους, χωρίς όμως τελικά να μπορέσουν να το επιβάλλουν. Το σχέδιο αυτό φαίνεται να αποτυγχάνει και φαίνεται επίσης πως τα πράγματα οδηγούνται και σε όξυνση και πιθανά διακοπή σχέσεων με τους δανειστές, αλλά και παράλληλα μπορεί να αναγκάσουν την Κυβέρνηση να πάρει αναγκαστικά μέτρα προκειμένου να καλύψει τις ταμειακές της ανάγκες μέσα στα συμβατικά πλαίσια λειτουργίας της (π.χ έκτακτη εφ’ άπαξ φορολόγηση πλούτου, αύξηση της φορολογίας, παράλληλο νόμισμα, δέσμευση συναλλάγματος, έλεγχος τιμών κλπ) παρόλο που στην πραγματικότητα φαίνεται να υπάρχουν ταμειακά αποθεματικά που όμως η Κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη ή της “απαγορεύεται” να αξιοποιήσει γιατί κάτι τέτοιο θα μπορούσε να έχει και άλλου είδους επιπτώσεις στην Χώρα. Και τελικά η Κυβέρνηση αναγκάζεται να αποδεχτεί ένα αποικιοκρατικό καθεστώς διακυβέρνησης στην Χώρα παρόλο που υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις εκτός του πλαισίου πατρωνίας.
Το θέμα της αλλαγής του Συντάγματος – ώστε να εναρμονισθεί με τις επιταγές των παγκοσμιοποιητών γιατί περί αυτού πρόκειται – συναρτάται από την διαμόρφωση της αναγκαίας πλειοψηφίας στην Βουλή και κάτι τέτοιο φαίνεται πως μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα, με πιθανές περιόδους Ιανουάριο και Φεβρουάριο, Ιούνιο και Σεπτέμβριο έως Δεκέμβριο 2019. Ίσως το σημαντικότερο μπλοκάρισμα να προέλθει από το Εκκλησιαστικό.
Η Κυβέρνηση – ίσως σαν αποτέλεσμα τρομοκρατικού χτυπήματος ίσως γιατί συνειδητοποιεί τον τεράστιο κίνδυνο για την Χώρα εξ αιτίας του Μεταναστευτικού – θα σκληρύνει την στάση της στο θέμα και θα αρχίσει τις απελάσεις. Κάτι βέβαια που δεν θα αρέσει στην σημερινή γερμανική ηγεσία η οποία βάση σχεδίου θέλει να αλλοιώσει τον εθνικό ιστό της Χώρας, και είναι πολύ πιθανό να οξυνθούν οι σχέσεις με την γερμανική διοίκηση και εξ αυτού του λόγου και να υπάρξουν αντίμετρα από πλευράς της.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η παρούσα Κυβέρνηση όσες αυταπάτες και αν τρέφει γνωρίζει πως είναι στριμωγμένη και είναι λογικό να θελήσει να κάνει διαχείριση της κρίσης της εκλογικής διαδικασίας, με την έννοια του να επιχειρήσει να έχει ισχυρή φωνή στην επόμενη Βουλή. Σε αυτή λοιπόν την κατεύθυνση θα πρέπει να περιμένουμε να αναμασώνται η και να ανακαλύπτονται “σκάνδαλα” των προηγούμενων κυβερνήσεων, ακόμα και των μνημονιακών.
Αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν οι επιτελείς της Κυβέρνησης είναι πως ο Λαός μπορεί μεν να την βρίσκει από το αλληλοφάγωμα πλην όμως στις εκλογές θα ψηφίσει με γνώμονα τα εθνικά θέματα, το μεταναστευτικό και την τσέπη του και μάλιστα σε αυτή την σειρά και μάλλον όντας σε γνώση του, πως αφενός και η εναλλακτική λύση δεν θα έχει να πει κάτι το σημαντικά διαφορετικό, αλλά και αφετέρου γνωρίζοντας το βραχύβιο της επόμενης Κυβέρνησης. Και για τα τρία αυτά θέματα η παρούσα Κυβέρνηση μάλλον δεν μπορεί να πει κάτι. Και θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική γιατί ισχύει το ρητό μάχαιρα έδωκες μάχαιρα θα λάβεις!
Η γνώμη μου επίσης είναι πως οι ευρωεκλογές και οι εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης θα διεξαχθούν χωριστά από τις βουλευτικές εκλογές, με τις πρώτες σε φιξαρισμένη ημερομηνία (26/5/2019) και τις δεύτερες να παίζουν τον Μάρτιο, η τον Ιούνιο η Νοέμβριο του 2019. 
Οι πρώτες θα χαλάσουν την σούπα που είμαστε μαθημένοι και θα ενισχύσουν εθνικιστικούς και πατριωτικούς συνασπισμούς. Δεν θα αισθανόμουνα καθόλου άνετα πάντως αν οι εθνικές εκλογές πήγαιναν για το τέλος της θητείας της παρούσας Κυβέρνησης. Και αυτό γιατί η περίοδος αυτή συμπίπτει με περίοδο κακών σχέσεων με την γείτονα χώρα και δεν ξέρει κανείς που μπορεί να καταλήξουμε αν γίνει καμιά στραβή τότε, αν και όπως εκτιμώ αν γίνει κάτι θα γίνει νωρίτερα! Πέρα από αυτό οι εθνικές εκλογές έχουν κάποιες “ιδιαιτερότητες” στην Ελλάδα. Για παράδειγμα δεν σας έκανε εντύπωση που βρέθηκε στην Βουλή από το πουθενά η Ένωση Κεντρώων η το Ποτάμι; Παρόλα αυτά, οι εκλογές θα χαλάσουν σε κάποιο βαθμό το υπόγειο σκηνικό ισορροπιών που έχουν στήσει οι δανειστές για να ελέγχουν την Χώρα, χωρίς όμως να το διαλύσουν. Υφιστάμενα κόμματα θα βρεθούν εκτός Βουλής, αν και δεν βλέπω – παρ’ όλες τις “ιδιαιτερότητες” που προανέφερα - να γίνεται η έκπληξη και να μπαίνουν στην Βουλή νέα κόμματα. Δηλαδή και με εξαίρεση την ΧΑ, θα έχουμε μια Βουλή αντιπροσωπευτική του μεταπολιτευτικού σκηνικού, χωρίς όμως να προκύπτει αυτοδυναμία. 
Η γνώμη μου επίσης είναι πως αυτές οι εκλογές θα σημειοδοτήσουν και το τέλος του μεταπολιτευτικού πολιτικού πλαισίου μια και θα αρχίσουν να εμφανίζονται στο προσκήνιο νέοι ηγέτες που θα τους χαρακτήριζα ως προσκείμενους στον αμερικανικό και στο ρωσικό παράγοντα και οι οποίοι ως προφίλ θα είναι αυταρχικοί ως προς την διοίκηση και εθνικιστές ως προς τα πιστεύω … ίσως κάτι ανάμεσα σε Σαλβίνι της Ιταλίας και Μπολσονάρο της Βραζιλίας αλλά θα είναι εφεδρείες του “Συστήματος”. Εξ άλλου το όποιο αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών θα είναι βραχύβιο – λόγω εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας – τον Μάρτιο του 2020 και με δεδομένο το ότι τον Φεβρουάριο του 2020 μπορεί να βγουν στον αέρα πολλά κρυφά πράγματα που αφορούν στην μνημονιακή επιτροπεία και τα μαγειρέματα που έχουν γίνει, αλλά και εξ αιτίας της πορείας που έχουν πάρει οι πολλές δικαστικές υποθέσεις ελέγχου σκανδάλων, το σκηνικό δεν θα δικαιολογεί συναίνεση.
Η διεθνής θέση της Χώρας για το 2019, συνοψίζεται σε αυτό που είπε ο Α/ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Αποστολάκης : είμαστε μόνοι μας.
Όσον αφορά στις ΗΠΑ και ανεξάρτητα του τι συζητιέται οι σχέσεις δεν θα είναι καλές και αυτό θα οφείλεται στην ασυμβατότητα των στόχων, αλλά και των πραγματικών δυνατοτήτων των σημερινών ΗΠΑ σε σχέση με τις εναπομείνασες κόκκινες γραμμές της Ελλάδας στα εθνικά θέματα. Η εκδήλωση θα είναι στα εξοπλιστικά προγράμματα της Χώρας και στις θέσεις που θα πάρουν οι ΗΠΑ στα εθνικά μας θέματα, αλλά και στο θέμα του εξωτερικού μας Χρέους μια κ ο στρατηγικός στόχος των ΗΠΑ – λόγω πετρελαίων - είναι να μας δέσουν στο δολάριο που προϋποθέτει βέβαια έξοδο μας από το Ευρώ.
Με την ΕΕ (Κομισιόν) που θα ταλανίζεται και από τα απόνερα του Brexit αλλά και από το πρόβλημα της Ιταλίας και γιατί όχι και της Γαλλίας, αλλά και από τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών που θα αλλάξουν κατεστημένες ισορροπίες στην ευρωβουλή, οι σχέσεις θα είναι σε ανεκτό επίπεδο, αλλά αυτό δεν θα αρέσει στο Ιερατείο των Βρυξελλών. Τα θέματα που θα απασχολούν τα δύο μέρη θα είναι το Μεταναστευτικό, το Μνημόνιο (ως Σύμβαση), το Χρέος , το ταμειακό της Ελλάδας, το τραπεζικό σύστημα και το νόμισμα και οι κινήσεις αυτονόμησης της Ελλάδας όσον αφορά στους συνεταιρισμούς της και ειδικά το τελευταίο θα χοντρύνει μετά τον Ιούνιο του 2019.
Ενώ αυτές θα είναι οι σχέσεις μας με την ΕΕ το 2019 δεν μπορώ να πω πως θα είναι οι ίδιες με τους Γερμανούς (χάρτης του 1871) και τους Γάλλους (χάρτης 1ης Δημοκρατίας).
 Για μεν τους Γερμανούς το θέμα είναι πέρα από το ότι θέλουν σώνει και καλά να μας κάνουν “γερμανούς” στην λειτουργία του κράτους και πέρα από το ότι θέλουν να βάλουν χέρι στα “χρυσαφικά” της Χώρας, έχουν μια εμμονή με την κυβερνησιμότητα της Ελλάδας – που θέλουν να έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο και στα εθνικά μας θέματα και όχι μόνο στα οικονομικά – αλλά και με τα θέματα “συνεταιρισμών” και αυτό αφορά και εντός της ΕΕ αλλά και εκτός με ΗΠΑ και Ρωσία.
Με τους Γάλλους προς το παρόν η σχέση θα φαίνεται πως περπατάει αλλά στην πραγματικότητα θα υπάρχουν προβλήματα που έχουν να κάνουν και με την άποψη του βαθέως γαλλικού κατεστημένου για την αναγκαιότητα του μνημονίου και με τον έλεγχο που θέλουν να έχουν οι Γάλλοι και στο τραπεζικό μας σύστημα αλλά και στις μεταφορές – κυρίως όσον αφορά στο ρόλο των Σκοπίων – αλλά και με το ότι θέλουν μερίδιο της πίττας στον παραγωγικό μηχανισμό της Χώρας. Τα προβλήματα αυτά θα συνεχιστούν και θα βγουν στην επιφάνεια μετά το 2021, όταν θα συνδυαστούν με θέματα που έχουν να κάνουν με το Χρέος και τις “εγγυήσεις” του Ελληνικού Δημοσίου.
Με τους Κινέζους απλά δεν υπάρχουν σχέσεις στην φάση αυτή ίσως γιατί κάποια προσπάθεια που έκαναν οι Κινέζοι το 2018 δεν είχε αποτέλεσμα , ίσως πάλι γιατί οι Κινέζοι δεν σπαταλάν τον χρόνο τους σε περιοχές που κάνουν κουμάντο άλλοι και δεν τους ενδιαφέρει στρατηγικά να ασχοληθούν.
Με τους Ρώσους παρόλο που μπορεί να υπάρξει μια αναθέρμανση των σχέσεων από το καλοκαίρι του 2019 έως το τέλος του 2020 και που μπορεί να συνεχιστεί και αργότερα, αλλά σε επίπεδο ανοχής, η περίοδος που θα κάνουν κουμάντο στην Ελλάδα θα είναι μετά το 2052 και αφού προηγούμενα έχουμε φάει τα μουστάκια μας 2050-2051. Στην τρέχουσα περίοδο το πρόβλημα θα είναι πως δεν θέλουν/ δεν έχουν/ δεν μπορούν να μας καλύψουν ταμειακά.
Παρόλο που η Κύπρος έχει πλέον αυτονομηθεί και ακολουθεί τον δικό της δρόμο – όχι κατ΄ ανάγκη ελληνο-κεντρικό – η συμμαχία Ισραήλ-Αιγύπτου-Κύπρου-Ελλάδας θα προχωρήσει ακόμα περισσότερο και θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι το 2035. Από εκεί και πέρα θα υπάρξει πρόβλημα
Με τα Σκόπια δεν νομίζω πως υπάρχει πισωγύρισμα από την πλευρά μας σε αυτή την φάση μια και ο λόγος που έγινε όλη η ιστορία δεν έχει να κάνει τόσο με θέματα αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Δύση και την Ρωσία, όσο έχει να κάνει με μεγάλο- επιχειρηματικά συμφέροντα ( έλεγχος της πλευστότητας του Αξιού και τα ενεργειακά αποθέματα της λεκάνης του και της δυτικής Μακεδονίας). Παρόλα αυτά, φαίνεται πώς η Συμφωνία των Πρεσπών θα αμφισβητηθεί και από την πλευρά μας (2021 -2024) λόγω αλλαγής γραμμής από πλευράς της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης εξ αιτίας πιθανών αποκαλύψεων και ρόλων για την υλοποίηση της Συμφωνίας που μπορεί να έχουν να κάνουν και με την ιδέα της ενοποίησης των επί μέρους τομέων σε ένα ενιαίο κράτος – κάτι που επιμένουν μετά μανίας οι Γερμανοί από τον περασμένο αιώνα - και αφού φτάσουμε στο μη παρέκει από τις προκλήσεις των Σκοπιανών (2020-2021, με την πρόφαση πως η οικονομική βοήθεια που τους υποσχεθήκαμε (;;!!) δεν θα υπάρχει). Και μπορεί στην συνέχεια 2026 -2029 που θα έχουν σηκώσει ψηλά τον αλυτρωτικό τους αμανέ να πέσει και καμιά σφαλιάρα. Μπορεί όμως αυτό να γίνει κ νωρίτερα μια και ο χάρτης του Τραμπ θεωρεί σαν ευαίσθητο σημείο τα σύνορα Ελλάδας και Σκοπίων και μιλάει για συνοριακά επεισόδια που θα απαιτήσουν αστυνομική η και στρατιωτική παρέμβαση! Πάντως πρέπει να οπλιστούμε με υπομονή γιατί η ιστορία με το κρατίδιο αυτό έχει πολύ μέλλον θα κρατήσει μέχρι την 9η 10ετία του αιώνα, οπότε ξαφνικά θα καταρρεύσει όπως και η Συμφωνία των Πρεσπών (η ένδειξη αυτή δίνεται και από τον χάρτη των Σκοπίων και από τον χάρτη της Συμφωνίας).
Με την Αλβανία οι σχέσεις θα είναι σχετικά καλύτερες από το 2018 όχι γιατί οι Αλβανοί αποφάσισαν να γίνουν καλά παιδιά, μια και, όπως οι Σκοπιανοί, θα είναι ενεργούμενα των Τούρκων, αλλά γιατί επιτέλους θα αποφασίσουμε να τους τρίξουμε τα δόντια και θα έλεγα πως πρέπει να περιμένουμε και κάποιες θετικές εξελίξεις τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2019. Παρόλα αυτά τα προβλήματα θα υπάρχουν και θα επικεντρώνονται στον αλβανικό μεγαλο-ιδεατισμό – που σε αυτή την φάση στοχεύει στο Κόσσοβο (με επιτυχία) και στην ΦΥΡΟΜ (χωρίς επιτυχία κατά την γνώμη μου) - και στον φόβο τους πως θα καταλάβουμε την Βόρειο Ήπειρο. Δεν βλέπω πάντως που μπορούμε να συμπλεύσουμε μαζί τους, ειδικά και όταν γύρω στο 2040 οι εν Ελλάδι βρισκόμενοι απόγονοι των Αλβανών του σήμερα μάλλον θα πρωτοστατήσουν σε έναν εμφύλιο που από την μια θα είναι οι γηγενείς Έλληνες και από την άλλη οι μουσουλμάνοι . Και για να ηρεμήσετε θα ηττηθούν.
Με την Τουρκία το 2019 θα έχει δυο φάσεις. Η πρώτη από τον Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο και η δεύτερη μέχρι το τέλος του χρόνου. Την πρώτη φάση θα την χαρακτήριζα σαν φάση φανερών η και κρυφών διαπραγματεύσεων που θα αφορά από το Κυπριακό μέχρι τα θέματα της ΑΟΖ μέχρι και το μοίρασμα κοινών –κατά την άποψη των Τούρκων - πόρων , αλλά και το μεταναστευτικό και το “αρχηγηλικι” της περιοχής και όπου είναι πολύ πιθανό να προτείνουν οι Τούρκοι προσφυγή στην Χάγη, κάτι που καλά θα κάνουμε να μην δεχτούμε γιατί το διεθνές κλίμα είναι αρνητικό απέναντι μας. Φαίνεται όμως πως οι αλλαγές στο διεθνές σκηνικό – που μας υποχρεώνει και υποχρεώνει και τους Τούρκους να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων – διαμορφώνουν από το καλοκαίρι του 2019 και πέρα, ένα άλλο σκηνικό που πιθανολογώ πώς οδηγεί τις διαπραγματεύσεις σε αδιέξοδο. Η ουσία είναι πως υπάρχει ο κίνδυνος θερμού επεισοδίου – που είναι εξεταστέο αν θα είναι πραγματικό η υποβολιμαίο προκειμένου να συρθούμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων – ακόμα και μέσα στον Ιανουάριο του 2019 και ποιο επικίνδυνη περίοδο από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 2019. Γενικά πάντως με τους Τούρκους και μέχρι το 2030 τα πράγματα θα είναι οξυμένα με χειρότερες περιόδους 2021 -2023 και 2025 -2027 και 2029 -2030 χωρίς να αποκλείω και πολεμική εμπλοκή. Όμως η ένταση της κόντρας που είναι η ίδια όπως την περίοδο των 10ετιών ’90 και 2000 θα μπορούσε να ερμηνευτεί πως τα θέματα που αμφισβητούνται παραμένουν σε εκκρεμότητα
Όλα αυτά και η ανασφάλεια και η εθνική ταπείνωση που θα νοιώθει ο μέσος Έλληνας θα ανεβάσουν το επίπεδο ανυπακοής και αντιδράσεων και η Κυβέρνηση θα επιχειρήσει να διαχειριστεί το θέμα σκληραίνοντας τα αστυνομικά μέτρα και μέσω της Δικαιοσύνης . Χωρίς αποτέλεσμα ευνοϊκό για αυτήν όμως.
Και αυτό θα φανεί προς το τέλος του χρόνου, όταν θα παρουσιαστεί μια ευκαιρία για ένα καθοριστικό ρόλο της Χώρας στο διεθνές ενεργειακό παιχνίδι (EastMed;;), που όμως σκοντάφτει όχι μόνο στα συμφέροντα της ντόπια πολιτικο-οικονομικής ολιγαρχίας – μια και η αξιοποίηση της ευκαιρίας αυτής ακυρώνει τον ρόλο και τα συμφέροντα της – αλλά αφετέρου και κυρίως στην αντίδραση των γειτονικών χωρών, που βέβαια κάποιοι από το παρασκήνιο τους βάζουν να δημιουργήσουν ένταση κατά πάσα πιθανότητα σε συντονισμό με τους ντόπιους!. Και η υφιστάμενη τότε ηγεσία δεν είναι διατεθειμένη να πάρει αυτό το ρίσκο που δημιουργεί αυτή η ευκαιρία. Όμως ο Λαός αντιλαμβάνεται τι ακριβώς παίζει και μπορεί – στα πλαίσια μιας εκλογικής διαδικασίας που σίγουρα θα ακολουθήσει την αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από την τότε Βουλή – να διαμορφώσει ένα πολιτικό σκηνικό που θα έχει την εντολή της αυτονόμησης της Χώρας από κηδεμονίες και περιορισμούς στην ελευθερία λήψης εθνοκεντρικών αποφάσεων για θέματα που αφορούν στην νομοθεσία που διέπει την πολιτειακή και πολιτική πραγματικότητα της Χώρας, στην ανάπτυξη της Οικονομίας - στην κατεύθυνση της αξιοποίησης των δυνατοτήτων της Χώρας στον ενεργειακό τομέα - και στην τόνωση της ζήτησης – πληθωριστική πολιτική – για την ανάπτυξη του ΑΕΠ. Ένα πράγμα που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας είναι το προφίλ της εν λόγο ηγεσίας – που ανέλυσα παραπάνω – καθώς και το ότι θα είναι μια λύση του Συστήματος προκειμένου να εκτονώσει την πίεση του Λαού.

ΕΚΛΕΙΨΕΙΣ
Θα είναι μια χρονιά που θα φέρει στο προσκήνιο την εσκεμμένη έλλειψη παραγωγικού ιστού της Χώρας και θα αναδείξει το ότι τα μνημόνια επιβλήθηκαν για να γίνει πλιάτσικο στην Ελληνική δημόσια, ιδιωτική και εκκλησιαστική περιουσία, ενώ το φαιδρό της υπόθεσης είναι πως το μνημονιακό κατεστημένο θεωρεί πως η σιωπηλή πλειοψηφία επικροτεί /ανέχεται τα μέτρα
Έκλειψη Ιανουαρίου 2019
Ειδικότερα , η θεματολογία της έκλειψης του Ιανουαρίου 2019 πραγματεύεται ένα σκηνικό όπου στην Χώρα υπάρχει μια σοβιετικού τύπου Οικονομία, που διαχειρίζεται ένα οριζόντιο πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο και το οποίο όχι μόνο απεχθάνεται τις υγιείς επενδύσεις και αρνείται να βάλλει το χέρι στην τσέπη για να υλοποιήσει επενδύσεις, αλλά και προβάλλει προσκόμματα και στις ξένες επενδύσεις που προτείνεται να γίνουν έξω από τον έλεγχο του. Και επειδή η κατάσταση αυτή οδηγεί τον Λαό στην απόλυτη ανέχεια και ως εκ τούτου υπάρχει κίνδυνος εξέγερσης το Σύστημα αντιδρά με την επιβολή ενός σκληρού αστυνομικού κράτους.
Το συμπέρασμα μου - για το πώς η έκλειψη του Ιανουαρίου 2019 θα επιδράσει στον χάρτη του 1830 - είναι πώς η Κυβέρνηση θα θελήσει να προωθήσει ένα σχέδιο μακρόπνοης προοπτικής που θα στηρίζεται στην αξιοποίηση των κλιματολογικών συνθηκών της Χώρας για παραγωγή ενέργειας . Στο σχέδιο όμως αυτό, οι μεν δανειστές θέλουν την μερίδα του λέοντος και όχι μόνο, οι δε ντόπιοι ολιγάρχες θέλουν και αυτοί μερίδιο. Με αποτέλεσμα τελικά να μην μένουν παρά ψίχουλα για τον κρατικό κουρβανά, πέρα από το ότι η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να δώσει έργα βιτρίνας – για τα οποία θα πρέπει να βρει τα κεφάλαια να τα χρηματοδοτήσει – προκειμένου να ικανοποιήσει εκείνους τους ολιγάρχες που πιθανά μένουν εκτός μοιρασιάς για το προαναφερθέν εγχείρημα. Πέρα όμως από αυτά, η οπτική του σχεδίου αυτού είναι μακρόπνοη και δεν απαντά στα άμεσα ταμειακά προβλήματα της Χώρας. Και εκεί η κυβέρνηση ίσως χρειαστεί να καταφύγει πάλι σε εξωτερικό δανεισμό με όρους και διευθετήσεις που αφενός αφορούν και στο τραπεζικό σύστημα της Χώρας - που πάλι θα κληθεί να εξυπηρετήσει ο Ελληνικός Λαός - αλλά και αφετέρου αγγίζουν τα εθνικά θέματα της Χώρας. Και όλα αυτά σε ένα σκληρό μνημονιακό πλαίσιο που επιβάλλεται δια της βίας!
Έκλειψη Ιουλίου 2019
Η έκλειψη αυτή γίνεται στον Καρκίνο σε συζυγία με τον απλανή Alhena με τον Κρόνο απέναντι της και τον Πλούτωνα σε οριακή αντίθεση. Η έκλειψη σε αυτή την διάταξη μας λέει πως “δεν μπορούν να επιλυθούν με ειρηνικό τρόπο οι διαφορές ανάμεσα στο ΔΜΚ και το επιχειρηματικό κατεστημένο γενικότερα και στον Λαό και οι οποίες διαφορές αφορούν στην παραγωγή και μεταφορά ειδών πρώτης ανάγκης – δηλαδή το διακύβευμα είναι η ανάπτυξη /διατήρηση του παραγωγικού ιστού σε αντιδιαστολή με την κάλυψη των αναγκών επιβίωσης των λαών από εισαγώμενα προϊόντα κάτω από τον έλεγχο των πολυεθνικών - αλλά και στην προσέλκυση διαφανών επενδύσεων”. Φαίνεται επίσης πως η έκλειψη αυτή αγγίζει συλλογικά χρηματο-οικονομικά σχήματα, όπως για παράδειγμα την EKT, τον ESM κλπ με την έννοια πως το διακύβευμα της έκλειψης έχει να κάνει, μεταξύ των άλλων, και με την ακολουθούμενη χρηματοπιστωτική πολιτική και ειδικά και όσον αφορά σε αυτό το κεφάλαιο μας λέει πως “ η θέληση των λαών της Κοινοπολιτείας υποχρεώνει την ηγεσία της να ακολουθήσει μια ρεαλιστική πολιτική αναφορικά με την διοίκηση των οικονομικών και της ανάπτυξης, που θα προσελκύει ξένες υγιείς επενδύσεις και που θα διασφαλίζει την αυτάρκεια των βασικών αναγκών και θα θεσπίζει ένα προστατευτικό πλαίσιο για την ιδιοπαραγωγή σε σχέση με το εξωτερικό εμπόριο και ενάντια στην κυριαρχία των πολυεθνικών, ενώ θα διασφαλίζει επίσης και χαμηλό κόστος ενέργειας”
Όσον αφορά στην Ελλάδα, η Έκλειψη γίνεται σε αντίθεση με τον Δία και σε όψη 90ο με τον Πλούτωνα του χάρτη του 1830. Η αυτοτελής ερμηνεία των γενέθλιων σχηματισμών που συμμετέχει η όψη αυτή περιλαμβάνει τα ακόλουθα : “η αρχαία αντιπαράθεση ανάμεσα στον Ελληνισμό και σε ένα φιλοσοφικό - θρησκευτικό - οικονομικό κατεστημένο (Πατρωνία) που επιβουλεύεται την γεοστρατηγική θέση και τον πλούτο της Χώρας, αναγκάζει τον Ελληνικό λαό να συνεχίζει να ζει με τον «κλέφτικο» τρόπο που έμαθε επί τουρκοκρατίας, προκειμένου να επιβιώσει απέναντι στους σύγχρονους πάτρωνες του και τους ντόπιους κοτζαμπάσηδες ” ….ΚΑΙ …”η Ελληνική θρησκεία και η περιουσία της Εκκλησίας αποτελεί ένα συγκεκριμένο αλλά συγκαλυμμένο στόχο της Πατρωνίας που σε συνεργασία με τους ντόπιους ολιγάρχες εφαρμόζει ένα σχέδιο υποβάθμισης/ακύρωσης του ρόλου της Εκκλησίας και υφαρπαγής της περιουσίας της αφού προηγούμενα έχει φορτώσει στον Ελληνικό λαό τις επιχειρηματικές αποτυχίες των ντόπιων συνεργατών του και έχει ξεκοκαλίσει την δημόσια περιουσία – μέσω Μνημονίου – και έχει απαλλοτριώσει την ιδιωτική περιουσία με επαχθή φορολογία” ….ΚΑΙ…”έχει επιβληθεί ένα νομοθετικό πλαίσιο στην Χώρα που καθιστά απαγορευτική /ακυρώνει κάθε ανεξάρτητη- δηλαδή εκτός του ελέγχου της Πατρωνίας - επιχειρηματική πρωτοβουλία ”…ΚΑΙ...”η Πατρωνία της Χώρας ασκεί ασφυκτικό παρασκηνιακό έλεγχο στα σχέδια της Χώρας για το μέλλον της και στο πολιτικό-οικονομικό σύστημα της, μέσα από το Σύνταγμα και με χειραγώγηση του Κοινοβουλίου παραβιάζοντας κάθε έννοια δημοκρατικών διεργασιών αλλά και με υποχρεωτική ένταξη της Χώρας σε ομίλους κρατών που αυτή θέλει, καθώς επίσης με την λειτουργία στην Χώρα μυστικιστικών εταιριών που πρεσβεύουν αυτά που θέλει να επιβάλλει η Πατρωνία ”….ΚΑΙ…. ”η διαχείριση των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου και η λειτουργία και απόδοση του Χρηματιστηρίου Αθηνών γίνεται επ’ ωφελεία των συμφερόντων της Πατρωνίας της Χώρας” …ΚΑΙ …”(η εν λόγω Πατρωνία) ενθαρρύνει με το αζημίωτο το λαθρεμπόριο και το trafficking στα πλαίσια του ρόλου της Χώρας στις διεθνείς μεταφορές, αλλά και στις σχέσεις της Χώρας με γειτονικές της Χώρες ”…ΚΑΙ… “(η προαναφερθείσα Πατρωνία) χειραγωγεί τις γειτονικές χώρες προκειμένου να έχουν διεκδικητική στάση απέναντι στην Ελλάδα είτε για λόγους κοινών πόρων είτε για λόγους θρησκευτικής αντιπαλότητας υποχρεώνοντας τις εκάστοτε ηγεσίες της Χώρας να κάνουν μυστικές συμφωνίες για τα παραπάνω θέματα εις βάρος των συμφερόντων της Χώρας”…ΚΑΙ.. “(η προαναφερθείσα Πατρωνία) θέλει διαχρονικά να προσανατολίσει την παιδεία προς τα δικά της φιλοσοφικά πιστεύω και ενάντια στις παραδοσιακές αξίες του Ελληνικού Λαού, ελέγχοντας και κατευθύνοντας,μεταξύ των άλλων, και την πληροφόρηση”
Σε σχεση με τα προαναφερθέντα, η Έκλειψη μας μιλάει για την ενεργοποίηση ενός σεναρίου που θα παίξει, δυστυχώς, όλη την περίοδο 2020- 2075 και που θα αφορά όλα τα θέματα που ενεργοποιεί το γενέθλιο τετράγωνο Πλούτωνα και Δία και στα οποία προαναφέρθηκα. Στη φάση αυτή, φαίνεται πως οι Πατρωνες σε συνεργασία με την ντόπια ολιγαρχία ετοιμάζουν ένα τελειωτικό χτύπημα που στοχεύει όχι μόνο στην όποια εναπομένουσα παραγωγική ικανότητα της Χώρας, στο Κοινωνικό Κράτος και στην αμυντική της ικανότητα, αλλά και στην διάλυση της σχέσης Κράτους και Εκκλησίας και στην διασπάθιση της περιουσίας της και κατά πάσα πιθανότητα θα θελήσουν να αποκλίνουν από τις δημοκρατικές διαδικασίες εγκαθιστώντας μια ηγεσία δικιά τους (π.χ. στυλ κυβέρνησης Παπαδήμα;;). Το σχέδιο αυτό φαίνεται να αποτυγχάνει και φαίνεται επίσης πως τα πράγματα οδηγούνται και σε όξυνση και πιθανά διακοπή σχέσεων με τους δανειστές, αλλά και κατά πάσα πιθανότητα αναγκάζουν την Κυβέρνηση να πάρει αναγκαστικά μέτρα προκειμένου να μην κηρύξει πτώχευση (π.χ εκτακτη εφ’ απαξ φορολόγηση πλούτου, αύξηση της φορολογίας, παράλληλο νόμισμα, δέσμευση συναλλάγματος, έλεγχος τιμών κλπ) παρόλο που φαίνεται πως υπάρχουν ταμειακά αποθεματικά που όμως η Κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη να αξιοποιήσει γιατί κάτι τέτοιο θα μπορούσε να έχει και άλλου είδους επιπτώσεις και στο πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο αλλά και στο πλαίσιο πατρωνίας της Χώρας. Φαίνεται, επίσης, πως η Χώρα μπορεί να έχει την ατυχία ενός καταστροφικού γεγονότος που ο δημόσιος κορβανάς αδυνατεί να υποστηρίξει , αν λάβουμε υπόψη μάλιστα πως τα όποια επίσημα χρηματικά αποθέματα έχουν αναλωθεί σε έργα χωρίς αντίκρισμα – για να έχουν έσοδο το κρατικοδιαιτο επιχειρηματικό σύστημα που στηρίζει την κυβέρνηση – και σε παροχές – για να στηριχτεί το πελατειακό κράτος. Παράλληλα, η κυβερνηση πιέζεται από την λαϊκή δυσφορία που προκαλείται και από την κατάσταση των λαϊκών στρωμάτων αλλά και της μεσαίας τάξης και που οφείλεται στην φτωχοποίηση τους - εξ αιτίας της συνεχιζόμενης στην πραγματικότητα υφεσιακής πορείας της Οικονομίας της Χώρας - αλλά και στην αποκάλυψη σκανδάλων που έχουν να κάνουν και με την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος αλλά και με την ορθότητα του Χρέους και του Ταμειακού Προϋπολογισμού της Χώρας . Όλα αυτά δημιουργούν ένα σκηνικό που κατά πάσα πιθανότητα υποχρεώνει την (τότε) κυβέρνηση να συνθηκολογήσει και να αποδεχτεί ένα αποικιοκρατικό καθεστώς διακυβέρνησης στην Χώρα παρόλο που υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις εκτός του πλαισίου πατρωνίας.
Έκλειψη Δεκεμβρίου 2019
Η Έκλειψη του Δεκεμβρίου 2019 γίνεται στον Αιγόκερο σε συζυγία με τον απλανή Facies και η έκλειψη αυτή αναδεικνύει αφενός τον θυμό των ισχυρών κατά της πιθανής δυσφορίας η και εξέγερσης (;) της μεσαίας τάξης και των λαϊκών στρωμάτων κατά των μέτρων που παίρνουν οι ισχυροί για να σωθεί το Σύστημα, αλλά και αφετέρου γίνεται φανερή η αδυναμία / ανικανότητα για αυτοτελή οικονομική ανάπτυξη των κρατών χωρίς την “βοήθεια” του Συστήματος. Το διεθνές κλίμα θα είναι αδίστακτα επιθετικό και τα κράτη θα επιδοθούν σε ένα αγώνα δρόμου εξοπλισμών και όχι μόνο για αμυντικούς λόγους.
Η Έκλειψη του Δεκεμβρίου 2019 μας λέει πως μέσα στους κόλπους της ΕΕ θα αναπτυχθεί ένα κίνημα που θα πιέζει τις κυβερνήσεις όχι μόνο να παρθούν μέτρα προστατευτισμού της ιδιοπαραγωγής αλλά και απαιτεί την αλλαγή της κατευθυντήριας πολιτικής της ΕΕ – που αφορά αφενός στο μείγμα προϊόντων και υπηρεσιών που παράγει η ΕΕ και την εξειδίκευση τους κατά χώρα, αλλα και αφετέρου στην ενεργειακή επάρκεια των χωρών μελών της - σε μια κατεύθυνση όμως που θίγονται τα συμφέροντα των μεγάλων πολυεθνικών που στην φάση αυτή ελέγχουν την κάλυψη των βασικών λαϊκών αναγκών. Φαίνεται επίσης πως η λαϊκή αντίδραση κατ’ ελάχιστον θα αναταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα, μια και θα αναγκάσει την Ηγεσία της ΕΕ να προβληματιστεί στο κατά πόσο μπορεί να διατηρηθεί η συνοχή της ΕΕ συνεχίζοντας στην κατεύθυνση της πολιτικής που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πολυεθνικών και των μονοπωλίων!
Όσον αφορά στα της Ελλάδας και αυτή η Έκλειψη ενεργοποιεί πάλι το γενέθλιο τετράγωνο Δία και Πλούτωνα του χάρτη του 1830 και κατά συνέπεια συνεχίζει η ίδια θεματολογία όπως και στην περίπτωση της έκλειψης του Ιουλίου 2019. Δηλαδή το διακύβευμα εξακολουθεί να είναι πως οι Πάτρωνες της Χώρας και τα εγχώρια ενεργούμενα τους - το Σύστημα - θα βάλουν στο χέρι πέρα από την δημόσια και την ιδιωτική και την εκκλησιαστική περιουσία και πώς το Σύστημα θα ελέγξει τα έργα αξιοποίησης του πλούτου της Χώρας, εμποδίζοντας ταυτόχρονα την παρείσφρηση τρίτων εκτός του Συστήματος στα πολιτικά και οικονομικά θέματα της Χώρας . Και ενώ και σαν απόρροια των προαναφερθέντων η κατάσταση των λαϊκών στρωμάτων έχει χειροτερέψει, παρουσιάζεται μια ευκαιρία για ένα καθοριστικό ρόλο της Χώρας στο διεθνές ενεργειακό παιχνίδι (EastMed;;), που όμως σκοντάφτει όχι μόνο στα συμφέροντα της ντόπια πολιτικο-οικονομικής ολιγαρχία – μια και η αξιοποίηση της ευκαιρίας αυτής ακυρώνει τον ρόλο και τα συμφέροντα της – αλλά αφετέρου και κυρίως στην αντίδραση των γειτονικών χωρών, που βέβαια κάποιοι από το παρασκήνιο τους βάζουν να δημιουργήσουν ένταση κατά πάσα πιθανότητα σε συντονισμό με την ντόπια ελίτ!. Και η υφιστάμενη τότε ηγεσία δεν είναι διατεθειμένη να πάρει αυτό το ρίσκο που δημιουργεί αυτή η ευκαιρία. Όμως ο Λαός αντιλαμβάνεται τι ακριβώς παίζει και μπορεί – στα πλαίσια μιας εκλογικής διαδικασίας – να διαμορφώσει ένα πολιτικό σκηνικό που θα έχει την εντολή της αυτονόμησης της Χώρας από κηδεμονίες και περιορισμούς στην ελευθερία λήψης εθνοκεντρικών αποφάσεων για θέματα που αφορούν στην νομοθεσία που διέπει την πολιτειακή και πολιτική πραγματικότητα της Χώρας, στην ανάπτυξη της Οικονομίας - στην κατεύθυνση της αξιοποίησης των δυνατοτήτων της Χώρας στον ενεργειακό τομέα - και στην τόνωση της ζήτησης – πληθωριστική πολιτική – για την ανάπτυξη του ΑΕΠ.

ΔΙΕΛΕΥΣΕΙΣ
ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ
a. Προσπάθειες δημιουργίας σταθερότητας σε ένα καθεστώς καταπίεσης και αυτοκαταστροφικών συνθηκών, που δεν επιτρέπουν την απόκλιση από ένα σχέδιο που αποσκοπεί στην αποψίλωση της Χώρας από τον εθνικό πλούτο και την αλλοίωση της πληθυσμιακής της ομοιογένειας [Πλούτωνας 120ο Ωροσκόπος και 150ο Μεσουράνημα]
b. H Χώρα εμποδίζεται από το πλαίσιο (a) να αξιοποίηση τον πλούτο της με υποδαύλιση διενέξεων με τους γείτονες και δυσανάλογα με τον μέγεθος της οικονομίας της εξοπλιστικά προγράμματα την κατανομή των οποίων σε προμηθευτές αποφασίζουν άλλοι [ Πλούτωνας αντιπαραλληλία Άρης]
c. Oι εξουσιαστές, μέσα από μυστικές συμφωνίες και πιθανά χειραγωγώντας δικαστικές αποφάσεις, αφενός θέλουν να οικειοποιηθούν τον πλούτο που προέρχεται από την αξιοποίηση των ενεργειακών αποθεμάτων της Χώρας κ τον ρόλο της σαν κέντρου διακομιδής ενεργειακών προϊόντων , αλλά και αφετέρου επιδιώκουν να συλήσουν την δημόσια, ιδιωτική και εκκλησιαστική περιουσία, ενώ στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης μπαίνει και η επικράτεια της Χώρας [ Πλούτωνας 60ο Αφροδίτη, 120ο ΒΔ, Παραλληλία Δίας]
d. Tα μνημόνια αποδεικνύεται πως δεν οδηγούν πουθενά όσον αφορά στο τραπεζικό σύστημα και στην βελτίωση των ταμειακών αποθεμάτων της Χώρας και πως αντίθετα στοχεύουν στο να της προξενήσουν κακό μέσα από απάτες εγγενείς στις σχετικές διαδικασίες και ίσως αυτό οδηγήσει στην επαναξιολόγηση της ακολουθουμένης νομισματικής πολιτικής και στη μελέτη η και υιοθέτηση μέτρων που διευκολύνουν την ταμειακή ρευστότητα της Χώρας (παράλληλο νόμισμα;) [Πλούτωνας συζυγία Ποσειδώνας]
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ
a. Εξέγερση κατά / αντιπαλότητα με την, κηδεμονίας - σε παραπλανητικές συνθήκες όσον αφορά στο ρίσκο – και που αφορά στο μνημόνιο, στην ρευστότητα κ στις σχέσεις με γειτονικές χώρες [Ποσειδώνας 90ο Άρης]
OΥΡΑΝΟΣ
a. Οι δανειστές κλίνουν την στρόφιγγα ταμειακής στήριξης προκειμένου να υποτάξει την Χώρα στα σχέδια τους και αυτό διαμορφώνει συνθήκες χωρισμού [Ουρανός 90ο Ουρανός]
b. Η αδυναμία προγραμματισμού ταμειακών και κεφαλαιουχικών αναγκών εξ αιτίας των μνημονιακών περιορισμών και της μεθόδου που έχουν επιλεγεί για την επιβολή του – καταπίεση – οδηγεί σε συνθήκες σύγκρουσης με τους πάτρωνες της Χώρα[Ουρανός αντιπαραλληλια Πλούτωνας]
c. Οι επιχειρούμενοι πειραματισμοί με την χρήση του ταμειακού στραγγαλισμού και με την δόλια διαχείριση του μεταναστευτικού προκειμένου να επιβληθεί η διάσπαση του εθνικού κοινωνικού ιστού μπορεί να προκαλέσει εξέγερση με σκοπό την εξουσιαστική αλλαγή [Ουρανός 135ο Αρης και 45ο Μεσουράνημα].
d. Σκάνδαλα που αφορούν στο Δημόσιο Ταμείο τόσον όσον αφορά στην επίσημη όσον και στην πραγματική (;) σύνθεση του– αυτοτελώς η και σε συνάρτηση με την αξιοποίηση των ταμειακών εισροών από την εκμετάλλευση ενεργειακών συμβάσεων – αλλά και τα χειραγωγικά παιχνίδια που παίζονται στις διεθνείς χρηματαγορές και αφορούν στα ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου μπορεί να οδηγήσουν σε καταστάσεις έλλειψης ρευστού και διαμορφώνουν μια κατάσταση αδυναμίας εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του Κράτους που για να επιλυθεί μπορεί να έχει σαν συνέπεια την επιβολή αναγκαστικών μέτρων φορολόγησης η και κατάσχεσης ιδιωτικής και εκκλησιαστικής περιουσίας που σε συνδυασμό με την προνομιακή μεταχείριση των μεταναστών και των κοινωνικών μειοψηφιών από πλευράς Κυβέρνησης μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα την εξέγερση των Λαού κατά του εκσυγχρονισμού [Ουρανός 45ο Αφροδίτη]
e. Η επιθυμία για απεξάρτηση από τον βραχνά του δανεισμού μπορεί να οδηγήσει σε τιτλοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου –κατά κύριο λόγο αυτών που αφορούν στους ενεργειακούς πόρους – και τη διάθεση τους στο Χρηματιστήριο προκειμένου να εξευρεθούν κεφάλαια για τον εκσυγχρονισμό των Ενοπλων Δυνάμεων και των δικτύων μεταφορών [Ουρανός 60ο Ερμής]
f. H αδυναμία της Κυβέρνησης να διαχειριστεί την ταμειακή ανεπάρκεια του κράτους σε συνδυασμό με αποτυχίες που οφείλονται σε διασπορά την προσοχής σε πολλά μέτωπα την οδηγεί σε ακραία μέτρα όσον αφορά στο δικαίωμα του Λαού να ασκεί κριτική και αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα μεγάλες αντιπαραθέσεις [Ουρανός 135ο ΒΔ]
g. Mια ξαφνική θετική εξέλιξη – όσον αφορά στην εξεύρεση κεφαλαίων για αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου – μπορεί να διαμορφώσει συνθήκες επίλυσης του προβλήματος της ταμειακής ανεπάρκειας , που όμως αξιοποίηση αυτής της ευκαιρίας θα είναι υπό την αίρεση της ικανοποίησης των στόχων της πατρωνίας [Ουρανός 120ο Δίας και 30ο Πλούτωνας]
ΚΡΟΝΟΣ
a. Βοήθεια από ισχυρούς για την υλοποίηση διευθετήσεων/ αλλαγών που αφορούν στον ρόλο της Χώρας της μεταφορές [Κρόνος 120ο ΒΔ]
b. Απεξάρτηση από δομές που δεν προσφέρουν καμία στήριξη [Κρόνος 150ο Κρόνος]
c. Χαλάρωση σχεδίων που ήταν ήδη πολύ άκαμπτα [Κρόνος συζυγία και παραλληλία Ποσειδώνα ]
ΔΙΑΣ
a. Μπερδεμένες καταστάσεις που μπορεί να καταλήξουν και δικαστικές διαμάχες όσον αφορά στον ρόλο που θα μπορούσε να παίξει και με ποιες μεθοδεύσεις η αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας [Δίας παραλληλία Δίας]
b. Εξέγερση κατά του εκσυγχρονισμού – ως δικαιολογίας για να υλοποιηθούν τα αναπτυξιακά σχέδια της Χώρας – που αποσκοπεί στην απεξάρτηση από την κηδεμονία και την απομάκρυνση της Ηγεσίας που εφαρμόζει της εντολές των κηδεμόνων της Χώρας [Δίας 45ο Ουρανός]
ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑ
a. H ηγεσία της Χώρας είναι προκατειλημμένη και ασχολείται με την επιβολή ενός νομοθετικού πλαισίου που εξαθλιώνει τον Λαό – αφού στην ουσία του κατάσχει την περιουσία του - και επιχειρεί να επιβάλλει βίαια μια ηθική για τον Λαό που δημιουργεί προβλήματα στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης και σε αυτή την ίδια την λειτουργία της., μια και το επιχείρημα είναι πως υπάρχει κρυμμένος πλούτος που αποκτήθηκε με μη νόμιμο τρόπο [προοδ Κρόνος 135ο Δίας]
b. Η αδυναμία των κυβερνόντων να αντιληφθούν τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες που έχουν να κάνουν με την ανυπαρξία πραγματικού παραγωγικού ιστού επειδή θεωρούν πως ο τουρισμός και τα έργα οδικών δικτύων αρκούν για να λειτουργήσει η Οικονομία της Χώρας μπορεί να οδηγήσουν τον Λαό σε εξέγερση [προοδ Σελήνη 90ο Ερμής]
c. Ηγέτες με επικοινωνιακό χάρισμα θα επιχειρήσουν να πάρουν τα λαϊκά στρώματα με το μέρος τους εκφωνώντας λόγους που θα έχουν να κάνουν με τον πλούτο που θα παραχθεί από επενδύσεις σε έργα συντήρησης οδικών δικτύων και του ρόλου της Χώρας στα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας [προοδ Ερμής 60ο Σελήνη]
d. Η προσπάθεια να παντρευτούν οι επιχειρηματικοί στόχοι όσον αφορά στον παραγωγικό μηχανισμό της Χώρας – όπως αυτός γίνεται αντιληπτός από τον Λαό - με την κυβερνητική πολιτική διαμορφώνει μια κατάσταση αναμονής για τον Λαό [προοδ Αφροδίτη 30ο Μεσουράνημα]
e. Η Χώρα δίνει ένα δύσκολο αγώνα για πρόοδο με πολύ μικρή βοήθεια από τους άλλους και θα επιχειρηθεί τροποποίηση του Συντάγματος ‘- ώστε να υπάρξει εναρμόνιση με τα σχέδια της ΕΕ – που όμως είναι εξεταστέο το κατά πόσο θα είναι εις όφελος η θα γίνει αποδεκτή από τον Λαό, αν και θα προωθηθεί σαν πανάκεια που θα διαμορφώσει σταθερές συνθήκες στην Χώρα [προοδ Κρόνος 30ο ΒΔ και 30ο Ωροσκόπος].
f. Υπάρχει πιθανότητα να αποκαλυφθεί αλλά και προσπάθεια να αποκρυβεί πως, η πεσιμιστική εικόνα που παρουσιάζεται για την κατάσταση της Οικονομίας και ειδικότερα της χρηματο-οικονομικής κατάστασης της Χώρας και η σχεδόν αποκλειστική ενασχόληση της ηγεσίας στο πέρασμα και στην εφαρμογή νομοθεσίας που εξυπηρετεί μεγαλο-συμφέροντα, αποσκοπεί στο να αποκρύψει πως η ηγεσία εκτελεί εντολές άλλων και όχι αυτών που την εξέλεξαν [προοδ Κρόνος 150ο Ποσειδώνας ]
g. Οι περιορισμοί στην ανάπτυξη της Χώρας εξ αιτίας αποικιοκρατικών συνθηκών που υποχρεώνουν την εκτελεστική εξουσία να κινηθεί μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια - όσον αφορά στα σχέδια για το μέλλον της Χώρας - σε συνδυασμό με σκάνδαλα και απάτες που αφορούν στο δημόσιο ταμείο αλλά και στα θέματα που άπτονται της ακεραιότητας της Επικράτειας, καθώς επίσης στην Παιδεία και στις σχέσεις Κράτους με Εκκλησία αλλά και στην μεθοδευόμενη κατάσχεση της ιδιωτικής και εκκλησιαστικής περιουσίας και των εσόδων του Κράτους από τον ενεργειακό τομέα, δημιουργούν ερωτηματικά για τις προθέσεις και την ακεραιότητα της ηγεσίας [προοδ Μεσουράνημα 90ο Αφροδιτη]
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ


Related Posts