Μέρα Μαγιού "γεννήθηκε​" από τον Ρίτσο

Γιάννης Ρίτσος.
Εκ γενετής δεμένος με την Πρωτομαγιά.
Και το 1936, φυματικός, μέσα σε συνεχή αιμόπτυση, γράφει σε τρεις μέρες τον Επιτάφιο.
Αφορμή, η φωτογραφία του νεκρού εργάτη Αναστάση Τούση με τη μάνα του να θρηνεί, στην πανεργατική απεργία της Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη.
Ο δεκαπεντασύλλαβος, τα μοιρολόγια, τα Εγκώμια, σε μία από τις πιο πένθιμες κορυφώσεις της ποίησής μας:
"Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα
Μαγιού σε χάνω,
άνοιξη, γιε, που αγάπαγες, κι ανέβαινες απάνω
Στο λιακωτό και κοίταζες και δίχως
να χορταίνεις,
άρμεγες με τα μάτια σου το φως
την οικουμένης.
Και με το δάχτυλο απλωτό μου,
τα ΄δειχνες ένα - ένα,
τα όσα γλυκά, τα όσα καλά κι αχνά
και ροδισμένα
Και μου ΄δειχνες τη θάλασσα να
φέγγει πέρα, λάδι,
και τα δεντρά και τα βουνά στο
γαλανό μαγνάδι.
Και τα μικρά και τα φτωχά, πουλιά,
μερμήγκια, θάμνα,
κι αυτές τις διαμαντόπετρες που
ίδρωνε δίπλα η στάμνα.
Μα, γιόκα μου, κι αν μου 'δειχνες
αστέρια και τα πλάτια, τα 'βλεπα
εγώ πιο λαμπερά στα θαλασσιά σου
μάτια.
Και μου ιστορούσες με φωνή γλυκιά
και ζεστή κι αντρίκια
τόσα όσα μήτε του γιαλού δεν φτάνουν
τα χαλίκια.
Και μου λεγες, γιε, πως όλ αυτά τα
ωραία θα ναι δικά μας
και τώρα εσβήστης κι έσβησε το
φέγγος κι η φωτιά μας

Related Posts