Γρηγόρης Αυξεντίου

Ο θάνατος ρώτησε τον Αυξεντίου: «Γρηγόρη γιατί δεν με φοβάσαι ενώ οι άλλοι με τρέμουν; Γιατί ενώ ξέρεις ότι μπορεί να έρθεις κοντά μου, στη μάχη πολεμάς σα θεριό;»

Ο Αυξεντίου απάντησε: «Γιατί είμαι Έλληνας και όταν το αποφασίσω, πολεμάω έως το τέλος. Είτε ζήσω είτε πεθάνω θα υπάρχω για πάντα στις συνειδήσεις όλων των Ελλήνων, αλλά και ολόκληρού του πλανήτη».
Οι ήρωες μένουν στου
Ιλαρίωνα το κάστρο
Και στου Πενταδάκτυλου
τα ψηλά βουνά.
Ο Γρηγόρης ατενίζει το λιμάνι
της θαλασσοφίλητης Κερύνειας.
Ο Ευαγόρας, ακρίτας στην Αμμόχωστο
κι ο Μάτσης τιθασεύει τον Πενταδάκτυλο.
Μα ήρθανε χρόνια δίσεκτα
χρόνια πένθιμα, μαύρα
κι απάνω στα παλικάρια
έπεσαν θανατερά λιοντάρια.
Ήταν τότε που 1619
αστέρια φώτισαν το δρόμο
του Γρηγόρη, του Ευαγόρα
και του αντρειωμένου Μάτση.
Οι βάρβαροι εχθροί
στα καράβια, βιαστικά μπαίνουν
μα δεν προφταίνουν να φύγουν
1619 κύματα που πνίγουν.
Ο Γρηγόρης ατενίζει το λιμάνι
της θαλασσοφίλητης Κερύνειας.
Ο Ευαγόρας, ακρίτας στην Αμμόχωστο
κι ο Μάτσης τιθασεύει τον Πενταδάκτυλο
Κάπου εκεί μένουν οι ήρωες.....
Ανδρέας Πολυκάρπου

Related Posts